Μια γερή σπρωξιά που χρειαζόμουν

«… και τι δεν κάνατε για να με θάψετε,
όμως ξεχάσατε πως ήμουν σπόρος»- Ντίνος Χριστιανόπουλος

Για μένα η ποίηση είναι  ένα καταφύγιο,  ένα απαλό και φιλικό μέρος όπου μπορώ να ακουμπήσω τις έννοιες μου και να βρω παρηγοριά. Εκεί που αφήνω τους συλλογισμούς του νου στην άκρη κι επιτρέπω στο συναίσθημα να εκφραστεί μέσα από τους μαγικούς συνδυασμούς λέξεων που μόνο ένας ποιητής μπορεί να υφάνει.

"Με τρελλαίνεις" από τον Ben Heine, flickr

Προτιμάω λοιπόν τα ποιήματα που μου χαϊδεύουν την ψυχή, μου ξυπνούν τη νοσταλγία και μου γλυκαίνουν τον πόνο, ακόμα κι αν ξύνουν τις πληγές. Μια τραχιά φωνή σαν του Ντίνου Χριστιανόπουλου δεν με παρηγορεί, με πάει αλλού. Μου ξυπνάει την πλευρά του εαυτού μου που θέλει να σαρκάσει, να ειρωνευτεί, να ταπεινωθεί και, ίσως, να ταπεινώσει. Ο αντισυμβατικός δημιουργός της Θεσσαλονίκης  με τον οξύ  προσωπικό τόνο μού υπενθυμίζει – δίνοντάς μου μια γερή σπρωξιά  –   πως η ποίηση είναι κάτι πολύ παραπάνω από παρηγοριά: είναι πνευματική ανάταση, είναι γκρέμισμα της βολικού μικρού μας κόσμου, είναι  ξεγύμνωμα της υποκρισίας που τη λουζόμαστε αλλά κάνουμε πως δεν υπάρχει, είναι η λεβεντιά τού να υποστηρίξεις την εκφραστικότητα και την αυτοδιάθεσή σου  στέρεα και με συνέπεια, μέσα από την ίδια σου τη ζωή.

Αυτές τις σκέψεις θέλω να μοιραστώ μαζί σας, με αφορμή την άρνηση του κρατικού βραβείου λογοτεχνίας και του χρηματικού ποσού που το συνοδεύει από τον Χριστιανόπουλο. Δεν έχω κάτι άλλο να πω παρά μόνο πως είχα αληθινά ανάγκη να ακούσω αυτή την ανυπότακτη φωνή να ορθώνεται. Κάτι μέσα μου ένιωσε μια άγρια χαρά.

Υποκλίνομαι στη λεβεντιά του δημιουργού που έχει τη δύναμη να είναι αυτός που είναι χωρίς να επιδιώκει να είναι αρεστός. Υποκλίνομαι στη δύναμη του έργου του που μου δίνει γροθιά στο στομάχι και με σπρώχνει να μεταμορφώσω τον συμβατικό μου μικρόκοσμο σε  κάτι που θα είναι, για μένα και μόνο για μένα, γνήσιο κι αληθινό.

Απόγευμα

Ήταν ωραίο εκείνο το απόγευμα με την ατέλειωτη
συζήτηση στο πεζοδρόμιο.
Τα πουλιά κελαηδούσαν, οι άνθρωποι πέρναγαν,
τ’ αυτοκίνητα τρέχανε.
Στο απέναντι παράθυρο το ράδιο έπαιζε ρεμπέτικα
και το κορίτσι του διπλανού μας τραγούδαγε το ντέρτι του.
Φυλλορροούσε η ακακία κι ευώδιαζε το γιασεμί
και μες στην Τάπια τα παιδιά παίζαν κρυφτούλι
και τα κορίτσια γύρναγαν σχοινί –
παίζαν στην Τάπια και δεν ξέραν από θάνατο,
παίζαν στην Τάπια και δεν ξέραν από τύψη,
κι εγώ τους αγάπησα πολύ τους ανθρώπους εκείνο το
απόγευμα,
δεν ξέρω γιατί, πολύ τους αγάπησα, σαν ένας μελλοθάνατος.

(από τη συλλογή: Ο Αλλήθωρος)

"Δώσε μου χρώματα!" από τον Ben Heine, flickr

Εκείνοι που μας παίδεψαν

Εκείνοι που μας παίδεψαν βαραίνουν μέσα μας πιο πολύ,
όμως η δική σου τρυφερότητα πόσο καιρό ακόμα θα βαστάξει;
Ό,τι μας γλύκανε, το ξέπλυνε ο χρόνος κι η συναλλαγή,
εκείνοι που μας χαμογέλασαν βουλιάξαν σε βαθιά πηγάδια
και μείναν μόνο κείνοι που μας πλήγωσαν,
εκείνοι που αρνήθηκαν να τους υποταχτούμε.
Εκείνοι που μας παίδεψαν βαραίνουν πιο πολύ…

(από τη συλλογή Ανυπεράσπιστος Καημός)

Τι να τα κάνω τα τραγούδια σας

Τι να τα κάνω τα τραγούδια σας
ποτέ δε λένε την αλήθεια
ο κόσμος υποφέρει και πονά
και ΄σεις τα ίδια παραμύθια

Τι να τα κάνω τα τραγούδια σας
είναι πολύ ζαχαρωμένα
ταιριάζουν για σοκολατόπαιδα
μα δεν ταιριάζουνε για μένα.

Δείτε εδώ την πολύ ενδιαφέρουσα  εκπομπή «Στα Ακρα» με την Βίκυ Φλέσσα για τον Ντίνο Χριστιανόπουλο: πρώτο μέρος (κλικ εδώ) και δεύτερο μέρος (κλικ εδώ)

Διαβάστε εδώ μια ανατρεπτική συνέντευξη του ποιητή και εδώ μερικά από τα ποιήματά του. Ακόμη κλικ εδώ  για να ακούσετε το κείμενό του «Εναντίον» στο οποίο – ήδη από το 1979 – εξηγεί τη στάση ζωής του και το πώς βλέπει τη θέση του ποιητή μέσα στον κόσμο.

Advertisements

About Νewagemama

Full spectrum mother and blogger - Newagemama.com
This entry was posted in Ζωή εδώ, Κοινή λογική and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

6 Responses to Μια γερή σπρωξιά που χρειαζόμουν

  1. Ο/Η silia λέει:

    Όμορφη ανάρτηση .
    Ευχαριστώ για τους συνδέσμους . Φοβερά ενδιαφέροντες .

  2. Ο/Η Yetos λέει:

    Ωραίο και επίκαιρο το κείμενο της ανάρτησής σου και συμφωνώ με τις σκέψεις σου. Σπουδαία η αναφορά του ποιητή στις τιμητικές διακρίσεις: «Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης, απ’ όπου και αν προέρχεται. Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία από το να θέλουμε να ξεχωρίζουμε. Αυτό το απαίσιο ‘’υπείροχον έμμεναι άλλων’’, που μας άφησαν οι αρχαίοι. Είμαι εναντίον των βραβείων, γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου…»

  3. Ο/Η χρυσα λέει:

    Ο ποιητης ετσι εζησε παντα. Εζησε φτωχα κ πολυ ουσιαστικα.Ειχε κ εχει αρχες που δεν ξεπουληθηκαν στην πρωτη ευκαιρια. Ομορφα,οσα γραφεις.
    χρυσα

  4. Ο/Η Ranou λέει:

    Ζω στο εξωτερικο και δεν εχω ελληνικα καναλια παρα μονο την Ερτ world,ετσι λοιπον ετυχε να δω την εκπομπη την Βικυς Φλεσσας που ειχε καλεσμενο τον Χριστιανοπουλο.Οφειλω να ομολογησω οτι συγκινηθηκα παρα πολυ με την αρχοντια του, με την ζωη του, την Μικρασιατικη καταγωγη και τις ημερες στην Θεσσαλονικη τους στιχους του και τις ιστοριες της κατοχης.Με μια λεξη τον λατρεψα!Λυπαμαι που δεν τον ειχα ανακαλυψει νωριτερα,ντρεπομαι γι αυτο….

  5. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Και σ’ ότι επιμένει να χτυπά και να φοβίζει:
    «Δε ζυγιάζω, δε μετρώ, δε βολεύομαι…ακολουθώ το πιο βαθύ μου χτυποκάρδι»…
    «Ασκητική». Καζαντζάκης.

    Πολύ τρυφερή ανάρτηση Παναγιώτα μου! ΑΦ!

  6. Ο/Η Νewagemama λέει:

    Σίλια, Υετέ, Χρύσα, Ρανού, Μαγισσούλα, ευχαριστώ για τα σχόλιά σας. Η αρχοντιά και η λεβεντιά του ποιητή μάς άγγιξε για τα καλά.
    Πριν από λίγο διάβασα κι αυτό και πολύ συγκινήθηκα:

    Ἑνὸς λεπτοῦ σιγή

    Ἐσεῖς ποὺ βρήκατε τὸν ἄνθρωπά σας
    κι ἔχετε ἕνα χέρι νὰ σᾶς σφίγγει τρυφερά,
    ἕναν ὦμο ν᾿ ἀκουμπᾶτε τὴν πίκρα σας,
    ἕνα κορμὶ νὰ ὑπερασπίζει τὴν ἔξαψή σας,

    κοκκινίσατε ἄραγε γιὰ τὴν τόση εὐτυχία σας,
    ἔστω καὶ μία φορά;
    Εἴπατε νὰ κρατήσετε ἑνὸς λεπτοῦ σιγή
    γιὰ τοὺς ἀπεγνωσμένους;

Θέλεις να σχολιάσεις;

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s