Απολαύστε τη βροχή!

«Κάθε φορά που γελάς μαζί με το παιδί σου, ρίχνεις μια κλεφτή ματιά στον παράδεισο»      –      Judy Ford

Ο χορός της βροχής, Jennifer Yeung.

Η βροχή μάς προσφέρει μια εξαιρετική ευκαιρία να δούμε πώς η στάση μας απέναντι στα πράγματα μπορεί να επηρεάσει τα πάντα. Μερικοί άνθρωποι επιτρέπουν στο βροχερό καιρό να τους χαλάσει τη μέρα,  ενώ άλλοι τον θεωρούν πραγματική ευλογία.

Στα παιδιά φαίνεται πως αρέσει η βροχή. Τρελλαίνονται να βρέχονται και να πλατσουρίζουν στις λακκούβες. Ενα βραδάκι, η πεντάχρονη Μάντυ καθόταν κι έβλεπε μια καταιγίδα από το παράθυρο της κουζίνας. Είχε ενθουσιαστεί πολύ και είπε: «Μαμά, θέλω να βγω έξω και να χορέψω με τον άνεμο». «Μα θα βραχείς», την προειδοποίησα. «Δεν πειράζει»,  με διαβεβαίωσε: «Είμαι βρώμικη».

Γελώντας μέσα μου, την άφησα να πάει. Στριφογύριζε και στροβιλιζόταν με τα χέρια της τεντωμένα. Εκανε σβούρες, χτυπούσε τα πόδια της και γελούσε με αγαλλίαση, ενώ μούσκευε μέχρι το κόκκαλο. Είπα: «Τι στο καλό, θα πάω κι εγώ μαζί της!» και βγήκα για ένα υπαίθριο ντους. Εκείνη τη στιγμή η ζωή μού φάνηκε φρέσκια και απλή. Σκέτη απόλαυση.

 Τελειώσαμε τη βραδιά πίνοντας μαζί ζεστή σοκολάτα, τυλιγμένες σε ζεστές κουβέρτες. Ηταν πολύ πιο διασκεδαστικό από το να είχαμε κάνει εκείνο που ήταν «σωστό» ή «συνετό». Η κόρη μου θυμάται μέχρι σήμερα εκείνη τη νύχτα κι εγώ θυμάμαι το απίθανο κοπλιμέντο που μου είχε κάνει τότε: «Είσαι τρελλή μαμά, αλλά ωραία τρελλή!»

«Παιχνίδι στη βροχή» από τον L84TEA, flickr


 Οταν πρόκειται για τις μικρές, απλές απολαύσεις της ζωής τα παιδιά είναι οι καλύτεροι δάσκαλοί μας. Οι μεγάλοι ξεχνούν γρήγορα και παρασύρονται από τα ανόητα μικροπράγματα που δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία. Τι πειράζει αν βραχούν τα παπούτσια σου όταν περπατάς στη βροχή;  Ανησυχώντας, χάνεις τη χαρά της στιγμής. Τα παιδιά μάς θυμίζουν να τηρούμε μια θετική στάση και να εστιάζουμε τη σκέψη μας σ΄ εκείνα που πραγματικά κάνουν την καρδιά μας να σκιρτά από χαρά.
 
Κάποια άλλη βροχερή νύχτα,  κόπηκε το ρεύμα και η κόρη μου με τ΄ άλλα παιδιά της γειτονιάς μαζεύτηκαν με χαρά μπροστά στο τζάκι μας για να πουν ιστορίες με φαντάσματα και να ψήσουν λουκάνικα στο φως των κεριών. Είχα λιγάκι ενοχληθεί από όλη αυτή την αναστάτωση, γιατί είχα προγραμματίσει να τελειώσω τις δουλειές του σπιτιού. Ενώ έβαζα ένα πουλόβερ κι ένα δεύτερο ζευγάρι κάλτσες, άκουσα τα γέλια των παιδιών  και μια φωνούλα μέσα μου μού θύμισε πως το ξεσκόνισμα και το σκούπισμα θα ήταν εκεί και αύριο, ενώ αυτή η στιγμή δεν θα ήταν.

Τα παιδιά τυλίχτηκαν με υπνόσακους,  έψησαν λουκάνικα, έφαγαν ζαχαρωτά, κι εγώ έμαθα ν΄ αποφεύγω την τάση μου να  είμαι τόσο «μεγάλη» και «σοβαρή»! Εμαθα να χαλαρώνω και να απολαμβάνω τη βροχή που πέφτει.

Πηγές:1.  Judy Ford, Wonderful ways to love a child (Conari press, 1995). Στα ελληνικά, Υπέροχοι τρόποι να αγαπήσεις ένα παιδί, εκδόσεις Δυναμική της επιτυχίας.  2. http://www.judyford.com/

Advertisements

About Νewagemama

Full spectrum mother and blogger - Newagemama.com
This entry was posted in Μαμαδίστικα, Της καρδιάς and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Θέλεις να σχολιάσεις;

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s