«Δώσε»

Με μεγάλη χαρά το Νewagemama φιλοξενεί ένα εξαιρετικά επίκαιρο κείμενο της δικτυακής φίλης Αννίτας Λουδάρου, που πολύ με άγγιξε με το περιεχόμενό του. Μου θύμισε ξανά πως αυτό που πονάει πιο πολύ κι από την άδεια τσέπη είναι η μοναξιά, η αδιαφορία, η απομόνωση, τα κατεβασμένα ρολά στην ψυχή και στο νου. Καταστάσεις αφόρητες που όχι μόνο προϋπήρχαν, αλλά είχαν στρώσει και το χαλί στην οικονομική κρίση και σήμερα την κάνουν ακόμα πιο δυσβάσταχτη και αδιαπέραστη…

Φωτό: Julie de Waroquier

Δίνω σημαίνει παίρνω.
Δίνω σημαίνει γεμίζω.
Δίνω σημαίνει μαθαίνω.
Δίνω σημαίνει αναπνέω.

Δίπλα μας είναι όλοι αυτοί που μας μαθαίνουν, από πρώτο χέρι, ότι έχουμε υποχρεώσεις απέναντι σε όλους εκείνους που θέλουν και μπορούν να πάρουν από εμάς, αν θέλουμε να λεγόμαστε ομάδα.

Δίνω σημαίνει ξέρω ν’ αναγνωρίζω πως έχω κι εγώ να δώσω.  Γιατί, αν κάτι μας σταματά από το να δίνουμε, είναι ότι στα βαθιά, βαθιά εκεί στα σπλαχνικά μας , έχουμε πάει κι έχουμε καρφώσει πολλές φορές τη σκέψη πως είμαστε ασήμαντοι και ίσως και να ήμασταν πάντα και, άρα, στην πραγματικότητα δεν έχουμε τίποτα αξιόλογο να προσφέρουμε. Άλλο φυσικά τι μεγαλειομανιωδώς αφήνουμε να φανεί.

Σκοντάφτεις πάνω στο χαρτόκουτο, το κοιτάς δευτερόλεπτα κάτι σαλεύει μέσα του, το συνηθίζεις και στα αμέσως επόμενα δευτερόλεπτα συνεχίζεις την πορεία σου. Προαποφασισμένα και του φαύλου κύκλου ψυχαναγκαστικά. Περνάς από το σχολείο της γειτονιάς. Κολλημένα τζάμια με μονωτικές, ξηλωμένες, βρώμικες κουρτίνες, θυμάσαι για κλάσματα τον Θοδωράκο της Φανής που εύχεται να μην πιάσουν ακόμα τα κρύα γιατί δεν έχει το γυμνάσιο λεφτά για πετρέλαιο. Απέναντι στο πεζοδρόμιο με την ζαρντινιέρα, δυο περίεργοι τύποι περιμένουν το σχόλασμα. Γιατί άραγε; Δευτερόλεπτα αναρωτιέσαι, στεναχωριέσαι , συνηθίζεις και στα επόμενα δευτερόλεπτα  προχωράς, στην ίδια πορεία. Δεν το αποφασίζεις.

Δίνω σημαίνει ξεκολλάω τα ραμμένα στους ώμους φτερά μου. Σημαίνει πετάω ελεύθερος μακριά από τον εαυτοπλανήτη μου  σε μια πλατύτερη συμπαντική τροχιά. Σημαίνει σταματώ να είμαι βυθισμένος στην νοσηρή αυτοαπορρόφησή μου. Προσφέρω τα χέρια μου και σφίγγω τα χέρια του διπλανού μου.  Κοίτα τι έχει η γλώσσα μας για να το περιγράψει: »Θέτω τον εαυτό μου στην υπηρεσία σου». Σημαίνει δίνεσαι για να καθησυχάσεις, να υποστηρίξεις, να μοιραστείς τα προβλήματά σου με τα παρόμοια όλων των άλλων διπλανών. Συναισθάνεσαι, μπαίνεις στα παπούτσια του, σου είναι εύκολο, πέρα που είναι απέραντο, φοράτε το ίδιο νούμερο πάνω κάτω,  φροντίζεις, προτείνεις, όχι την ύλη αλλά την ιδέα, την σκέψη, τη χειρονομία, αφουγκράζεσαι.
Μοιράζεσαι την αναπνοή του και είσαι εκεί δίπλα στο γέλιο του. Θέλει απόφαση αυτό. Θέλει να πεις «δώσε».

Φωτό: Geof Kern

Δίνω σημαίνει ξέρω να γελάω. Συγχωρώ, προσπερνώ αν χρειαστεί, και γελάω. Γελάω σαν να λέμε φιλάω.  Γέλιο και φιλί, δυο σταγόνες από το ίδιο νερό. Γελάμε με την ψυχή στο πρόσωπο και φιλάμε με την ψυχή στο στόμα. Πάντα θαύμαζα  όσους μπορούσαν να γελάσουν, να ξεκαρδιστούν στα γέλια. Ν’ ακούω αυτό τον πλούτο της ανθρώπινης ψυχής , έτσι όπως φανερώνεται στην ακακία του γέλιου, και τι στον κόσμο! Γιατί αν το γέλιο δεν βγαίνει από την καρδιά μας, άστο ας μην βγει καθόλου είναι μάσκα , σκληρός μορφασμός.

Περίσσευμα πλούτου χωρίς αντίκρυσμα, να αυτό είναι το γέλιο. Και πώς να σταθεί αλήθεια χωρίς γέλιο η καλοσύνη, η αγάπη, η ανιδιοτέλεια σε τούτο τον κόσμο τον μικρό το μέγα; Δώρο του »δίνω» είναι το γέλιο. Γελάμε γιατί είμαστε γεμάτοι που δώσαμε και δεν μετράμε το τέλος. Στο γέλιο υπάρχει ο άλλος. Βγαίνουμε από τον εαυτό μας, τον υπερβαίνουμε, τον ξεχνάμε για λίγο και μας κερδίζει ο άλλος, το κάτι άλλο. Αυτό που περιμένει για να μας δώσει το νόημα, που χρειαζόμαστε για να κρατηθούμε, τον λόγο , την αιτία. Πάντα το νόημα βρίσκεται στη πορεία, στην διαδρομή. Από πριν τι να ξέρεις;   Το γέλιο μάς λύνει, μας ανοίγει για να μπει μέσα μας η ζωή σαν ζεστασιά, σαν γενναιοδωρία.

Όσο κι αν φτωχύναμε, όσο και αν υποφέρουμε, όσο και αν δεν προλαβαίνουμε όσο και αν οι προσδοκίες μας γυρνάνε λίγο  φαλακρές, το γέλιο εξακολουθεί κι έτσι να υπάρχει. Φθάνει να ξέρουμε να γελάμε.  Θέλει και αυτό απόφαση. Θέλει να πεις » δώσε ». Δεν θα γελάγαμε ποτέ όμως αν υπήρχαμε μόνοι. Οι άλλοι είναι δίπλα και περιμένουν. Να δώσουν και να δώσουμε. Να πάρουν και να πάρουμε.
Τελικά δίνω σημαίνει υπάρχω.

Πηγή:Από το εξαιρετικό ιστολόγιο της Αννίτας Λουδάρου http://ann-lou.blogspot.gr/, ευχαριστούμε πολύ!

Advertisements

About Νewagemama

Full spectrum mother and blogger - Newagemama.com
This entry was posted in Ζωή εδώ, Κοινή λογική and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to «Δώσε»

  1. Ο/Η Evi Maganari λέει:

    …πραγματικά υπέροχο κείμενο αλλά θλιβερό αν το αναλογιστείς, γιατί τελικά πόσοι είναι οι αληθινοί άνθρωποι γύρω μας … η αισιοδοξία μου με κάνει να πιστέψω πως οι δυσκολίες που ζούμε θα μας αναγκάσουν να βρούμε ξανά τον ΑΝΘΡΩΠΟ που κρύβουμε μέσα μας που θαφτηκε στον όνομα του εγωισμού και του συμφέροντος και επιτέλους οι γειτονιές θα γεμίσουν χαρούμενες παρέες και ευτυχισμένα παιδιά ξανά!!!

  2. Ο/Η olga sioula-diamantopoulou λέει:

    Υπαρχει μια ινδικη παροιμια που λεει,,΄΄Ο,ΤΙ ΔΕΝ ΔΙΝΕΤΑΙ ΧΑΝΕΤΑΙ,,»ο,τι δεν δινουμε στους αλλους δε σημαινει οτι το κραταμε για τον εαυτο μας,,παρτε για παραδειγμα »την αγαπη»,,,,,,,,,αν δεν δοθει χανεται,,,,,,,,,

Θέλεις να σχολιάσεις;

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s