Μέσα στην άδεια φωλιά

Κι έρχεται κάποια στιγμή που το πουλί δυναμώνει και πετά με τα δικά του φτερά, μακριά από τη φωλιά. Κι η φωλιά αδειάζει. Κι ο γονιός, που είχε τόσα χρόνια αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας και του χρόνου του στο παιδί, νιώθει τα πιο αντιφατικά συναισθήματα: ικανοποίηση που έφερε εις πέρας την «αποστολή» του αλλά και κενότητα, μοναξιά  και, ίσως, θυμό και απόρριψη.

"Μαθαίνοντας να πετά" από την Sarah Solie

«Μαθαίνοντας να πετά» από την Sarah Solie

Δύσκολο να το παραδεχτεί κανείς, αλλά τα συναισθήματα είναι υπαρκτά,  ακόμα κι αν κανείς δεν τολμά να τα ομολογήσει γιατί δεν ταιριάζουν στην ιδανική εικόνα της «αγίας μητέρας» και του «ηρωϊκού πατέρα», που όλα τα υπομένουν κι όλα τα μπορούν.

Τα παιδιά μου είναι ακόμα μικρά κι έτσι μου λείπει το προσωπικό βίωμα. ‘Ηθελα όμως εδώ και καιρό να γράψω κάτι για το «σύνδρομο της άδειας φωλιάς», γιατί νιώθω πως όταν τα αντιφατικά και σκοτεινά συναισθήματα έρχονται στο φως, τότε το φορτίο των γονιών ξαλαφρώνει, ο προσωπικός τους δρόμος ξανανοίγει, η ζωή συντονίζεται σε μια νέα δημιουργική συχνότητα. Το κείμενο της σπουδαίας Μάρως Βαμβουνάκη, περιγράφει ολοζώντανα και συγκινητικά τα συναισθήματα μιας μάνας που έχει να αντιμετωπίσει το άδειο – χωρίς την παρουσία της κόρης της Φοίβης- σπίτι:

..Η απουσία της κόρης της μέσα στο άδειο σπίτι με τη μουσική και τις σκιές που πλέκουνε  οι ελλείψεις μαζί με τους πόθους, γέμισε τον αέρα, σαρκώθηκε κι ήρθε και την αγκάλιασε από πίσω. Εδώ, στο νιπτήρα με το τρεχούμενο νερό, μπροστά στον καθρέφτη.
-Αχ Φοίβη, αν σε είχα μαζί μου δεν θα ήμουνα έτσι, βόγκηξε σχεδόν.

Art-by-Une-Leeloo

Art: Une Leeloo

Τα παιδιά γεννιούνται από παιδιά. Τα δεύτερα μεγαλώνουν επειδή γεννιούνται τα πρώτα. Τίποτα δεν σε μεγαλώνει τόσο όσο το να γεννήσεις ένα παιδί. Με κλάματα, με κολικούς, πυρετούς και εμβόλια και νεύρα από δοντάκια, σ΄αναγκάζει να ξεχάσεις τα δικά σου παιχνίδια και να σοβαρευτείς. Σ΄εκβιάζει με τους κινδύνους του ανάμεσα ζωής και θανάτου, απαιτεί κάθε σου σκέψη ρουφώντας την παλιά ξενοιασιά σου, όπως το γάλα από πληγιασμένες θηλές. Περηφάνια κι ευτυχία εξαγορασμένες με εικοσιτετράωρες αγωνίες  και κούραση. Αυτό μεγαλώνει κι εσύ γερνάς.

Και κάποια μέρα, εντελώς απρόσμενα κι ας λες πως το περίμενες, εντελώς απίστευτα κι ας λες πως το πίστευες, φεύγει. Φεύγει και σ΄αφήνει. Τώρα εσύ είσαι το παιδί και το παιδί σου ο γονιός σου, εσύ η αδύναμη κι αυτό ο δυνατός. Χρειάζεται να σε προστατεύσει. Κανείς δεν παραδέχεται αυτές τις μεταμορφώσεις και χανόμαστε σε παρεξηγήσεις. Είσαι πάλι παιδί μόνο, παρατημένο, γεμάτο παράπονα προς το παιδί σου, Παιδί μαραμένο, αδέξιο κι ετοιμόρροπο. (…)

Κλαίει και παραπονιέται στη Φοίβη, στον Αλέκο, στο Θεό, στη μοίρα. Θέλει να τα βάλει με όλους και να τους τα πει ένα χεράκι. Βαρέθηκε την εγκράτεια και τους πολιτισμένους τρόπους. Βαρέθηκε τις φιλοσοφίες που σε διδάσκουν να μην εξαρτάσαι  από κανένα. Γίνεται ν΄αγαπάς χωρίς να εξαρτάσαι; Γίνεται ν΄αγαπάς χωρίς να τρέμεις να μη χάσεις; Γίνεται ν΄αγαπάς χωρίς να λαχταράς να σ΄αγαπάει κι ο άλλος; ‘Οχι, όχι, είναι κερί το κορμί, η καρδιά, τα σπλάχνα. Κερί που σφίγγει στο κρύο και που λιώνει και κυλάει σα μέλι στη θαλπωρή.

Πηγή αποσπάσματοςΜάρω ΒαμβουνάκηΟι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο (εκδόσεις Φιλιππότη, 1990)

Advertisements

About Νewagemama

Full spectrum mother and blogger - Newagemama.com
This entry was posted in Ζωή εδώ and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

6 Responses to Μέσα στην άδεια φωλιά

  1. Ο/Η Ντία λέει:

    Εξαιρετικό κείμενο..Κάπως έτσι πιστεύω κι εγώ πως θα είναι όλα όταν έρθει η ώρα, αν και έχουμε ακόμη πολλά χρόνια! Αλλά μήπως και τα χρόνια δεν περνούν σαν το νερό;

    • Ο/Η Νewagemama λέει:

      Να σου πω την αλήθεια Ντία, αυτή η ταχύτητα του χρόνου ακόμα με φοβίζει… Νιώθω μερικές φορές πως δεν θα προλάβω να κάνω ό,τι έχω (ή δεν έχω) κατά νου και η άμμος στην κλεψύδρα της ζωής μου θα έχει τελειώσει…

  2. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Και όμως γίνεται Παναγιώτα… γίνεται να μην εξαρτάσαι από παιδιά, σύζυγο, γονείς, φίλους και αν αισθάνεσαι εξαρτημένος, καλό είναι να μάθεις την απεξάρτηση πριν φύγουν τα βλαστάρια σου, πριν φύγουν οι γονείς σου απ’ τη ζωή και βρεθείς με τον σύντροφο σου tet a tet…
    Ο άνδρας μου κι εγώ φροντίσαμε να ανεξαρτοποιήσουμε τα τρία μας παιδιά απ’ τα 20 τους και νομίζω πως είναι το ωραιότερο δώρο ζωής που τους κάναμε!
    Και κάτι εξαιρετικά σημαντικό για όλες τις μανούλες που δίνουν τη ζωή τους στη φροντίδα των παιδιών τους:
    Φροντίστε τους συντρόφους σας, ερωτικά, τρυφερά, φιλικά, για να μη βρεθείτε κάποια στιγμή στη ζωή σας tet a tet μ’ ένα ξένο… και επί πλέον εξαρτημένη απ’ αυτόν…
    Χίλια μπράβο για τις αναρτήσεις σου Παναγιώτα μου… είμαι σίγουρη πως αγγίζουν καρδιές!

    ΑΦιλιά και να έχετε ένα όμορφο καλοκαιράκι! 🙂

    • Ο/Η Νewagemama λέει:

      Μεγάλη κουβέντα είπες (πάλι) μαγισσούλα! Μεγάλο μάθημα ζωής να αγαπάς, να είσαι παρών, αλλά ταυτόχρονα μη εξαρτημένος… Πιστεύω πως κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει όταν κρατήσουμε ζωντανή και άσβεστη την προσωπική δημιουργική μας φλόγα, το εσωτερικό μας κάλεσμα… Αυτή τη μοναδικά δική μας φωνή…

  3. Ο/Η Maria λέει:

    Προσπαθώ απο τώρα αν και τα παιδιά μου, το ένα καθ’οδόν και το άλλο 20 μηνών να προετοιμάζω τον εαυτό μου ότι τα παιδιά μου δεν θα είναι «κάτω από τις φτερούγες» μου που λένε, για πάντα. Ξέρω ότι θα πρέπει να κάνω στην άκρη και να τα δω να ζουν την ζωή τους, όσο μπορώ λιγότερο επεμβατικά. Προσπαθώ να αγκαλιάζω όσο μπορώ γιατί ξέρω ότι δεν θα το έχω πάντα. Είναι σκληρό τελικά να είσαι γονιός. Αλλά και το πιο όμορφο που υπάρχει. Θέλω να re-blog. Σε ευχαριστώ που κάνεις τέτοιες όμορφες αναρτήσεις.

    • Ο/Η Νewagemama λέει:

      Μαρία, συμφωνώ… Είναι σκληρό και πανέμορφο να είσαι γονιός… Και ταυτόχρονα είναι και το πιο μεγάλο σχολείο Ζωής, με το Ζ κεφαλαίο! Eυχαριστώ!

Θέλεις να σχολιάσεις;

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s