Πώς να δυναμώσεις τη σχέση με τα παιδιά σου – (Μέρος Α)

«Χρειαζόμαστε 4 αγκαλιές την ημέρα για να επιβιώσουμε, 8 αγκαλιές την ημέρα για να συντηρηθούμε και 12 αγκαλιές την ημέρα για να αναπτυχθούμε» – Virginia Satir

Πριν από λίγο καιρό πανικοβλήθηκα. Συνειδητοποίησα ότι για ολόκληρες μέρες ασχολιόμουν τόσο διεκπεραιωτικά με τα παιδιά, σαν οτιδήποτε τα αφορούσε να ήταν ένα ακόμα «tusk» μέσα στο καθημερινό ατελείωτο ωράριο μιας εργαζόμενης μαμάς: Τι θα φάνε, τι θα ξαναφάνε, τι θα φορέσουν, αν έχουν διαβάσει αγγλικά, αν έχουν λύσει τις ασκήσεις, αν έχουν πλύνει τα δόντια, αν κανόνισαν κάπου να παίξουν…. Πού ήταν η χαρά της σύνδεσης; Πού ήταν οι στιγμές της χαράς  και της περηφάνειας για τα μικρές ή μεγάλες  καθημερινές τους νίκες; Πού ήταν η εμπιστοσύνη, η εξομολόγηση, η παρεϊτσα, η ζεστασιά και η γλυκύτητα;

Dima  Dmitriev

Arτ: Dima Dmitriev

Κατέληξα στο συμπέρασμα πως τίποτα δεν  είναι αυτονόητο και σε καμία σχέση. Για να μείνουν οι σχέσεις ζωντανές χρειάζεται να τους αφιερώσουμε χρόνο κι ένα κομμάτι απ΄την ψυχή μας. Ακούγεται σαν υπερπαραγωγή, αλλά δεν είναι. Θέλει δουλειά, προθυμία και μέθοδο και να υιοθετήσουμε  νέες συμπεριφορές και «έξυπνες» συνήθειες, που θα μας κρατούν σαν γονιούς «ζεστούς», εμπνευσμένους και συναισθηματικά γενναιόδωρους . Να μερικές ιδέες:

1. Βάλε στόχο να «κατακτήσεις» τις 12 αγκαλιές τη μέρα: Αγκαλιά για πρωϊνό ξύπνημα, αγκαλιά για αποχαιρετισμό, αγκαλιά για καλωσόρισμα στην επιστροφή από το μπάσκετ, αγκαλιά για καληνύχτα και αγκαλιές ανάμεσα στις διάφορες δραστηριότητες της ημέρας. Όσο περισσότερες αγκαλιές τόσο πιο θερμές οι καρδιές!

2. Αφιέρωσε λίγο αποκλειστικό χρόνο για σύνδεση πριν από κάποια αλλαγή: Όταν λέμε αλλαγή δεν εννοούμε κάτι δραματικό, απλά η μετάβαση από τη μία κατάσταση στην άλλη. Για παράδειγμα, η μετάβαση του παιδιού από τον βραδινό ύπνο στην εγρήγορση για να ετοιμαστεί για το σχολείο, η επιστροφή από την παιδική χαρά στο σπίτι, η διαδικασία για να προλάβετε ένα ιατρικό ραντεβού κοκ. Τα παιδιά ζορίζονται με τις αλλαγές του ρυθμού τους μέσα στην καθημερινότητα, γι΄αυτό προετοίμασέ τα με τον σωστό τρόπο:  Κοίταξέ τα στα μάτια, εξήγησέ τους με απλά λόγια, παίξε λίγο μαζί τους, μίλησε για κάτι όμορφο που απασχολεί τον κόσμο τους, «γέμισε» το ποτήρι της αυτοεκτίμησής τους για να έχουν το απόθεμα αυτοπεποίθησης που θα τα βοηθήσει να διαχειριστούν τη διαφορετική κατάσταση που ακολουθεί.  Προσοχή: Αν ο γονιός  έχει άγχος και ήδη πιέζεται από το χρόνο, η σύνδεση τινάζεται στον αέρα, γιατί ακριβώς δεν είναι σύνδεση, είναι απλώς διεκπεραίωση μιας ακόμα δουλειάς. Τα παιδιά τα πιάνουν κάτι τέτοια στον αέρα και φυσικά δεν συνεργάζονται.

Ganesh Patil

Art: Ganesh Patil

3. Γίνε λίγο παιχνιδιάρα – παιχνιδιάρης: Συχνά ο γονιός έχει τόσο πολλά να κάνει που ξεχνά τη βασική εξίσωση: παιδί = γέλιο  + χαρά. Πέτα τη μάσκα της σοβαροφάνειας, η γη γυρίζει χωρίς εσένα. Αντί να δίνεις θυμωμένες διαταγές του τύπου «φόρα το μπουφάν σου, θα αργήσουμε στο μάθημα»,  άρχισε να μιλάς με τη φωνή στου Σκούμπι  Ντου, φόρεσε ένα χαζό καπέλο, παίξε ένα γύρο με τις τάπες του παιδιού, τέλος πάντων σπάσε τη ρουτίνα με λίγη τσαχπινιά, θα νιώσεις κι εσύ άλλος άνθρωπος! Και το παιδί θα είναι αληθινά πρόθυμο να σε ακολουθήσει.

4. Τη στιγμή που αλληλεπιδράς με το παιδί σου, η τεχνολογία δεν έχει θέση: Όταν μιλάς με την κόρη σου για τις παρέες της στο σχολείο, δεν θα κοιτάς το κινητό ή δεν θα ακούς δυνατά μουσική. Το παιδί σου έχει ανάγκη να νιώσει πως στη ζωή σου είναι η απόλυτη προτεραιότητα,  χωρίς περισπασμούς και συμβιβασμούς. Όταν είστε στον ίδιο χώρο είναι επίσης πολύ σημαντική και η επαφή με τα μάτια, τον καθρέφτη της ψυχής.

Franck Ayroles

Art: Franck Ayroles

5. Καλωσόρισε τα συναισθήματα, όποια κι αν είναι αυτά, απ΄όπου κι αν προέρχονται: Δυστυχώς έχουμε στρεβλά εκπαιδευτεί να απωθούμε τα έντονα συναισθήματα, ενώ έχουμε εθιστεί στα «χλιαρά’ και «ανώδυνα».  Όμως τα παιδιά μας είναι ζωντανές ορμητικές ψυχές, βιώνουν με πάθος και ένταση τον αποχωρισμό από το φίλο τους στην παιδική χαρά, ας πούμε, ή το ότι δεν τους έπαιξε το γειτονόπουλο ή ότι δεν περίσσεψε  λίγο από  το αγαπημένο τους γλυκό… Αποδέξου λοιπόν τα συναισθηματικά τους σκαμπανεβάσματα,  μην τα δραματοποιείς παραπάνω,  επίτρεψέ τους να θυμώνουν και να κλαίνε… Ποτέ μην τα ειρωνευτείς γι’ αυτό που νιώθουν, ποτέ να μην υποτιμήσεις το βίωμά τους ειδικά εκείνη την κρίσιμη στιγμή που νιώθουν  πληγωμένα ή ευάλωτα.

Προσοχή, sos: Στην πορεία θα πατηθούν με μαθηματική ακρίβεια τα δικά σου συναισθηματικά κουμπιά, θα βγουν σφοδρά στην επιφάνεια τα δικά σου απωθημένα, που δεν ήξερες καν ότι είχες. Ναι, αυτό είναι το δυσκολότερο κομμάτι τού να είσαι γονιός: Χρειάζεται να διαχειρίζεσαι με συμπόνοια και επίγνωση και τα δικά σου συναισθήματα, απ΄όπου κι αν προέρχονται!

Όπως καταλάβατε, το θέμα σηκώνει μεγάλη συζήτηση, γι΄αυτό θα επανέλθω με το Δεύτερο Μέρος σύντομα. Θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλιά σας!

Πηγές: 1. Pam Leo,  Connection Parenting: Parenting through connection instead of coercion, through love instead of fear (Whyatt – MacKenzie Publishing, 2005) 2. Laura Markham, Peaceful Parent, Happy Kids (Penguin Group, 2012)

Advertisements

About Νewagemama

Full spectrum mother and blogger - Newagemama.com
This entry was posted in Ζωή εδώ, Κοινή λογική, Μαμαδίστικα, Της καρδιάς and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

11 Responses to Πώς να δυναμώσεις τη σχέση με τα παιδιά σου – (Μέρος Α)

  1. Ο/Η Σπύρος λέει:

    Διαβάσω τα άρθρα σας εδώ και δυο χρόνια, θέλω να σας συγχαρώ για την θεματολογία και το περιεχόμενο και να σας πω ότι όταν όταν ένας άντρας γίνεται γονιός γεννιέται η μαμά μέσα του.

    • Ο/Η Νewagemama λέει:

      Αγαπητέ Σπύρο

      Σ΄ευχαριστώ θερμά. Ο,τι έγραψες στο σχόλιό σου ήταν από τις καλύτερες φιλοφρονήσεις που έχει δεχτεί αυτό εδώ το μπλογκ. Θα συμπλήρωνα μάλιστα πως ακριβώς αυτός είναι ο λόγος ύπαρξής του: να ξυπνήσει τη «μαμά» μέσα μας, να αφυπνίσει δηλαδή την πλευρά του εαυτού μας που νοιάζεται, φροντίζει, σέβεται, γεννά, δημιουργεί, εμπνέεται…

  2. Ο/Η angela varnakioti λέει:

    Καταπληκτικό!

  3. Ο/Η Εύα λέει:

    Πολύ ενδιαφέρον! Περιμένω και το 2ο μέρος! 🙂

  4. Ο/Η MARIA K. λέει:

    Καλημέρα.Ήταν πολύ τρυφερό κείμενο.Μας χρειάζεται να θυμόμαστε που και που ότι τα παιδιά
    χρειάζονται κυρίως την αγάπη μας και το ενδιαφέρον μας.Αυτή που μου άρεσε πιο πολύ από τις ιδέες είναι το γίνε και λίγο παιχνιδιάρα!

  5. Ο/Η ANITA λέει:

    ΑΠΛΑ ΥΠΕΡΟΧΟ!!!!!!!!!!!!!!!! ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!!!!

  6. Ο/Η Μαίρη Χαριζοπούλου λέει:

    καταπληκτικό,υπέροχα γραμμένο και αληθινό κείμενο! πόσο αναγνωρίζω συμπεριφορές μου σε αυτό!….

  7. Ο/Η MANDO λέει:

    Πολύ ωραίες σκέψεις. Περνούν απ’ το μυαλό μας κάθε μέρα αλλά πόσοι έχουμε το κουράγιο να γίνουμε και λίγο παιδιά μαζί με τα παιδιά μας… Πάντως αυτές οι μέρες των γιορτών προσφέρονται:χριστουγεννιάτικες χαρτοκοπτικές, αυτοσχέδιες στολές για τη γιορτή στο νηπιαγωγείο, παντού χρυσόσκονη! Καλημέρα και πάντα τέτοια όμορφα newagemama!

  8. Ο/Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ λέει:

    Θερμά συγχαρητήρια. Παρακολουθώ 4 χρόνια σχολές γονέων – νομίζω ότι ότι γράψατε είναι μία πολύ καλή περίληψη.

  9. Ο/Η marsi λέει:

    Mpravo sas ontws kataplhktiko kai poly endiaferon ta themata sas.😊

Θέλεις να σχολιάσεις;

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s