Tag Archives: παιδικά χρόνια

Το μικρό μου το παιδί

Το νιώθω συχνά μέσα μου να κλαψουρίζει ανικανοποίητο. Να θέλει κάτι άλλο να κάνει απ΄  αυτό που ο ενήλικας εαυτός μου κάνει. Να βαριέται, να κλωτσάει: «Πότε θα ‘ρθει η σειρά μου, εγώ πότε θα παίξω;» Κι εγώ, μ΄ένα αμήχανο χαμόγελο … Συνέχεια

Posted in Ζωή εδώ | Tagged , , , , , , , | 9 Σχόλια

Δημιουργική ανακατωσούρα

Γιατί τα παιδιά όταν αρχίσουν να περπατούν, μόλις γυρίσεις  την πλάτη σου, τρέχουν κατευθείαν στον νιπτήρα του μπάνιου και βγάζουν κραυγές χαράς και ενθουσιασμού, καθώς πιτσιλούν το νερό γύρω-γύρω;  Γελούν χαρούμενα καθώς καταβρέχουν με το νερό το πάτωμα και τους … Συνέχεια

Posted in Μαμαδίστικα | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 11 Σχόλια

Τι έμαθα φέτος το καλοκαίρι

«Η πραγματική μας πατρίδα είναι η παιδική μας ηλικία» – Ανώνυμος Φέρνει αναπάντεχα δώρα καμιά φορά ο χρόνος. Μια πρόσκληση για διακοπές στο μέρος που γεννήθηκες κι έθρεψε τα παιδικά σου χρόνια είναι μεγάλη υπόθεση. Γιατί όσες εμπειρίες κι αν … Συνέχεια

Posted in Της καρδιάς | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 8 Σχόλια

Απόδραση στα μαγικά βουνά

«Έρχονται ώρες, που ξαφνικά σε πλημμυρίζει ολάκαιρο η νοσταλγία του ανέκφραστου» – Τάσος Λειβαδίτης «Ποιήματα 1958-1964» Κάθε χρόνο λέω ότι δεν θα πέσω στην παγίδα της ανυπομονησίας και παρ΄όλα αυτά την πατάω. Οσο πλησιάζει η ημερομηνία της καλοκαιρινής άδειας, τρώω σίδερα, … Συνέχεια

Posted in Της καρδιάς | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 5 Σχόλια

Απρόσμενη οικειότητα

Έχει μια μαγεία η οικειότητα όταν έρχεται απρόσκλητη και φευγαλέα. Αυτή η αίσθηση του γνώριμου, τού «σε ξέρω από παλιά» στην επαφή με ανθρώπους που έχεις χρόνια να συναντήσεις, ξεκλειδώνει απρόσμενα έναν θησαυρό από καλά κρυμμένες αναμνήσεις στα βάθη της … Συνέχεια

Posted in Ζωή εδώ, Της καρδιάς | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Σχολιάστε

Θα σ΄ αγαπώ ό,τι κι αν γίνει…

Εχω βρει ένα «φάρμακο» για να ξεκινάω τη μέρα μου. Διαβάζω κάθε πρωί – μόλις ξυπνήσω –  κάτι τρυφερό, όμορφο και αγαπησιάρικο, κάτι που να με εμπνέει και να μου ζεσταίνει την καρδιά. Μετά φεύγω για δουλειά. Μέσα στην ημέρα … Συνέχεια

Posted in Κοινή λογική, Μαμαδίστικα, Της καρδιάς | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 14 Σχόλια