Tag Archives: ποίηση

Ζει η απουσία

Μια ανάρτηση αφιερωμένη στη μνήμη του Βαγγέλη Γιακουμάκη Ποτέ δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ’ τα σπίτια τους, τριγυρίζουν εκεί, μπλέκονται στα φουστάνια τής μητέρας τους την ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαΐ κι ακούει το νερό να κοχλάζει σα … Συνέχεια

Posted in Ζωή εδώ | Tagged , , , , | 3 Σχόλια

Μητρικό αλάτι…

«Το πνεύμα μου, σαν ουρανός, σαν ωκεανός, σαν θάλασσα, λύνεται απόψε στο άπειρο χωρίς να βρίσκει αναπαμό. » – Νικηφόρος Βρεττάκος Αραιώνει η κίνηση στους δρόμους της Αθήνας  όσο κυλάει το κουρασμένο  καλοκαίρι. Από τη μια οι αδειανοί  δρόμοι  με ανακουφίζουν … Συνέχεια

Posted in Ζωή εδώ, Της καρδιάς | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Σχολιάστε

«Μαμά, τι θ’ απογίνουμε αν πεθάνεις;»

Κατά καιρούς  απασχολεί τα παιδιά μου το ενδεχόμενο του θανάτου μου. Κάποιος συμμαθητής τους έχασε τη μανούλα του κι έτσι συνειδητοποίησαν πως η απώλεια του γονιού δεν υπάρχει μόνο στα παραμύθια, αλλά και στην πραγματική ζωή. Αναρωτιούνται επίσης με αγωνία … Συνέχεια

Posted in Μαμαδίστικα, Της καρδιάς | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 6 Σχόλια

Το αλάτι της ζωής

«Το πνεύμα μου, σαν ουρανός, σαν ωκεανός, σαν θάλασσα, λύνεται απόψε στο άπειρο χωρίς να βρίσκει αναπαμό. » – Νικηφόρος Βρεττάκος Λιγοστεύει ο κόσμος στους δρόμους της  Αθήνας  όσο κυλάει το κουρασμένο  καλοκαίρι. Απ’ τη μια, οι αδειανοί δρόμοι  μ΄ ανακουφίζουν γιατί … Συνέχεια

Posted in Ζωή εδώ, Της καρδιάς | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Σχολιάστε

Μια αγκαλιά θέλουμε όλοι…

Κάθε φορά που διαβάζω το  ποίημα «Το σπάνιο δώρο» της Κικής Δημουλά, νιώθω να με αγγίζει ταυτόχρονα η τρυφερότητα και η οξύτητα της γραφής της. Σαν κάποιος να μ΄ αγκαλιάζει και να με χαστουκίζει την ίδια στιγμή. Αν και εδώ … Συνέχεια

Posted in Της καρδιάς | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , | 4 Σχόλια

Το καταφύγιο

Αν και σχεδόν καλοκαίριασε, η ανεμελιά δεν μένει πια εδώ. Οσο κι αν προσπαθώ να εστιαστώ στην καθημερινότητα και στις όμορφες στιγμές της κάθε μέρας, νιώθω συχνά να μην έχω κουράγιο να αναζητήσω την έμπνευση, τη σπίθα του αύριο, τη … Συνέχεια

Posted in Της καρδιάς | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 2 Σχόλια

Απρόσκλητος επισκέπτης…

Ερχεται κάθε φορά απρόσκλητη. Με επισκέπτεται τις τελευταίες μέρες κάθε χρόνου που φεύγει. Κάνω διάφορα κόλπα να την ξορκίσω αλλά αυτή εκεί, με περιμένει. Στην αρχή την αγνοώ, υποκρίνομαι πως δεν υπάρχει. Κάποια στιγμή με κατακλύζει ολόκληρη και με αναγκάζει … Συνέχεια

Posted in Κοινή λογική, Της καρδιάς | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 15 Σχόλια