Ένα ποίημα του Κωνσταντίνου

Γέλα!
Τα μάτια να υγραίνονται
κι άφοβα
τα χείλη να ανοίγουν
σαν τα παιδιά που ακούν το μπράβο,
σαν τη μάνα
όταν στο σπίτι σε ξαναβλέπει.
Γέλα
σαν να μην ένιωσες του κόσμου το βάσανο
κι αψήφιστα πετάς
στ΄ όνειρο της παιδικής βραδιάς.
Κι όλος ο κόσμος ουρανός
Γέλα!