Ναι,  μου επιτρέπω να νιώθω απογοήτευση και θυμό για την κατάσταση της χώρας μου. Μου επιτρέπω να νιώθω φόβο για το άγνωστο. Μου επιτρέπω, μου επιτρέπω, μου επιτρέπω. Να νιώθω όπως νιώθω και άλλο τόσο ακόμα. Να βουτήξω στην απογοήτευση, στο θυμό, στο φόβο. Σήμερα έτσι νιώθω και δεν θέλω παρηγοριά. Κανείς να μη μου χρυσώσει το χάπι.  Κανείς να μη μου εξηγήσει. Κανείς να μη μου δικαιολογήσει.  Αυτή τη στιγμή επιλέγω για συντροφιά μου το θυμό, το φόβο και την απογοήτευση. Και είναι δικαίωμά μου.