-
Προστεθείτε στους 752 εγγεγραμμένους.
Μοιραζόμαστε έμπνευση, σοφία και σύνδεση εδώ:
Συνδεόμαστε μέσω Twitter;
Tweets από NewagemamaKατηγορίες
-
Πρόσφατα άρθρα
Αρχείο
Δημοφιλή άρθρα
Τι μας απασχολεί
- Josephine Wall
- new age
- parenting
- Αλαν Κοέν
- Ιζαμπέλ Φιλιοζά
- Μάνα
- Μεταμόρφωση
- Νικηφόρος Βρεττάκος
- Προσωπική δύναμη
- Πρωτοχρονιά
- Συναισθήματα
- Φόβος
- έκφραση
- έμπνευση
- αγάπη
- αγάπη και αποδοχή
- αγκαλιά
- αποδοχή
- αυτοεκτίμηση
- αυτοπεποίθηση
- αυτοσεβασμός
- γονείς
- γονείς και παιδιά
- γυναικεία δύναμη
- δημιουργικότητα
- διαφορετικότητα
- δύναμη
- εμπιστοσύνη
- ενθάρρυνση
- επικοινωνία
- επικοινωνία στην οικογένεια
- ευγνωμοσύνη
- ευτυχία
- ευχαρίστηση
- ζωντάνια
- θάρρος
- θετικές δηλώσεις
- μάνα και παιδί
- μαθήματα ζωής
- μαμά
- μητέρα
- μητρότητα
- μοίρασμα
- μπαμπάς
- μπαμπάς της νέας εποχής
- νοσταλγία
- οικογένεια
- οικογενειακή ζωή
- παιδί
- παιδιά
- παιδιά με αυτοπεποίθηση
- παιδιά με δύναμη
- παιδικά χρόνια
- παιδική ηλικία
- παιδικότητα
- παιχνίδι
- πατέρας
- πατέρας και γιος
- πατρότητα
- πληγωμένο παιδί
- πνευματικότητα
- ποίημα για τη μητέρα
- ποίηση
- ποίηση και ζωή
- προσφορά
- προσωπική ανάπτυξη
- σεβασμός
- σοφία
- συνδεδεμένοι
- σύνδεση
- τοκετός
- τρυφερότητα
- υποστήριξη
- χαρά
- χαρά ζωής
Blogroll
Μεταστοιχεία
Tag Archives: παιδικότητα
Τα μάτια της μάνας
«Απόψε αγάπησα τα μάτια μου κοιτώντας τα μες στον καθρέφτη…» – Ναπολέων Λαπαθιώτης Μια από τις πρώτες μου αναμνήσεις -που μοιάζει πιο πολύ σαν φευγαλέα γλυκιά αίσθηση – είναι το βλέμμα της μητέρας μου. Θυμάμαι τη νεανική της ματιά να με … Συνέχεια
Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Ζωή εδώ, Μαμαδίστικα
Ετικετοποιημένο Anna-Silia, πρώτες αναμνήσεις μωρού, πρώτη ανάμνηση, πώς το παιδί μαθαίνει να σέβεται τον εαυτό του, παιδικότητα, παιδικά χρόνια, πανέμορφα μάτια, τα μάτια των μαμάδων, τα μάτια της μάνας, τιμώ τον εαυτό μου, το βλέμμα της μητέρας, όταν φεύγει η μάνα, όλες οι μάνες γιορτάζουν, όμορφα μάτια, Γιορτή Μητέρας, Ναπολέων Λαπαθιώτης, αναμνήσεις από τη μητέρα, ζεστό βλέμμα, κείμενα για τη μητέρα, μάνα μητέρα μαμά, μαμά μου λείπεις, μητρικό βλέμμα, μητρική αγκαλιά, νοσταλγία για τα παιδικά χρόνια, οικογένεια, οικογενειακή ζωή
2 Σχόλια
Η θλίψη και η πίστη
Μέσα από ποιο μαγικό μηχανισμό η θλίψη για την απώλεια της μάνας μετασχηματίζεται σε δύναμη; Μέσα από ποιους διαδρόμους του νου και της καρδιάς ξυπνά η πίστη πως οι αγαπημένοι μας που έφυγαν μας αγκαλιάζουν παντοτινά με τα φτερά της … Συνέχεια
Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Μαμαδίστικα, Της καρδιάς
Ετικετοποιημένο Ben Heine, πένθος για τη μητέρα, πένθος και θλίψη, πίστη και εμπιστοσύνη, παρηγοριά στη θλίψη, παιδικότητα, παιδικά χρόνια και αναμνήσεις, παιδικά όνειρα, σφαίρες φωτός, όταν φεύγει η μητέρα, Προσωπική δύναμη, απώλεια γονιών, απώλεια μάνας, αθάνατη ψυχή, αισιοδοξία για τη ζωή, γυναικεία δύναμη, δύναμη ζωής, ζωή και θάνατος, θρήνος και θλίψη, θεραπευτική δύναμη κλάματος, θλίψη και πίστη, μάνα παντού, μεταμόρφωση θλίψης σε πίστη, myorama
6 Σχόλια
Το μικρό μου το παιδί
Το νιώθω συχνά μέσα μου να κλαψουρίζει ανικανοποίητο. Να θέλει κάτι άλλο να κάνει απ΄ αυτό που ο ενήλικας εαυτός μου κάνει. Να βαριέται, να κλωτσάει: «Πότε θα ‘ρθει η σειρά μου, εγώ πότε θα παίξω;» Κι εγώ, μ΄ένα αμήχανο χαμόγελο … Συνέχεια
Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Ζωή εδώ
Ετικετοποιημένο παιδικότητα, παιδικά χρόνια, πληγωμένο παιδί, ποίηση για το παιδί, το μικρό μου το παιδί, Βελβεντό, Κική Δημουλά, εσωτερικό παιδί
9 Σχόλια
Δημιουργική ανακατωσούρα
Γιατί τα παιδιά όταν αρχίσουν να περπατούν, μόλις γυρίσεις την πλάτη σου, τρέχουν κατευθείαν στον νιπτήρα του μπάνιου και βγάζουν κραυγές χαράς και ενθουσιασμού, καθώς πιτσιλούν το νερό γύρω-γύρω; Γελούν χαρούμενα καθώς καταβρέχουν με το νερό το πάτωμα και τους … Συνέχεια
Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Μαμαδίστικα
Ετικετοποιημένο παιδί και γονείς, παιδιά και ακαταστασία, παιδιά με δύναμη, παιδικό δωμάτιο, παιδικότητα, παιδικά χρόνια, ποιος καθαρίζει το παιδικό δωμάτιο, σπίτι μου σπιτάκι, τα παιδιά και το νερό, φίλοι στο σπίτι, χαρά του παιδιού, ακατάστατο παιδί, ακατάστατο σπίτι, βρωμιά στο σπίτι, γονιός σε άδειο σπίτι, δημιουργική ανακατωσούρα, ζωντανό σπίτι, καθαρό σπίτι, λαμπερά μάτια παιδιών, μανία με την καθαριότητα, νερά παντού, νοσταλγία, οικογένεια
11 Σχόλια
Συμπαρασταθείτε στη χαρά!
«Η χαρά γεννάει πάντα χαρά» – Σοφοκλής Ο αγαπημένος μου παππούς, ο Λάμπρος, μοιραζόταν μαζί μας πολλά από τα μαθήματα που του έδωσε η ζωή (ίσως γι΄ αυτό τον αγαπούσαμε όλα τα εγγόνια τόσο πολύ, επειδή μας μιλούσε και μας … Συνέχεια
Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Ζωή εδώ, Μαμαδίστικα
Ετικετοποιημένο Isabelle Filliozat, πώς πανηγυρίζω, πώς δυναμώνει η αγάπη, πώς επηρεάζουν τα παιδιά οι κρυφοί καημοί των παιδιών, πώς να αυξήσουμε τη χαρά, πώς να δώσω χαρά στο παιδί, πώς να νιώσω χαρούμενος, παιδιά, παιδικότητα, παιδική χαρά, πανηγυρισμοί, σπίτι με χαρά, σ΄αγαπώ, στην καρδιά των συναισθημάτων του παιδιού, συμπαράσταση, συμπαράσταση στη χαρά, συναισθήματα σύνδεσης, συνδεδεμένοι, σωματική ανταλλαγή, σοφές κουβέντες του παππού, φασαρία, χαρά, χαρά παρά τις δυσκολίες, χαρά στην οικογένεια, χαρά των γονιών, χαρά της ζωής, χαρούμενη οικογένεια, χαμόγελο στο πρόσωπο παιδιού, ψυχική ανάταση, Ιζαμπέλ Φιλιοζά, Σοφοκλής, απωθημένα γονιών, αγάπη, αγάπη στην οικογένεια, αγάπη για την αισθητική, αγάπη και χαρά, αγκαλιάσματα, αμαρτίες γονιών, ανάπτυξη παιδιού, ανάπτυξη του παιδιού, γλώσσα σώματος, γονείς και παιδιά, γονιός με χαρά, δεσμοί αγάπης, επαφή με τα μάτια, ζωή με χαρά, η χαρά γεννάει χαρά, η αξία της χαράς, η αξία του μοιράσματος, κληρονομιά γονιού στο παιδί, κοιτάω στα μάτια, μαθήματα ζωής, μοιράζομαι, να μάθουμε να βλέπουμε την ομορφιά, οικογένεια, ομορφιά της ζωής
10 Σχόλια
Τι έμαθα φέτος το καλοκαίρι
«Η πραγματική μας πατρίδα είναι η παιδική μας ηλικία» – Ανώνυμος Φέρνει αναπάντεχα δώρα καμιά φορά ο χρόνος. Μια πρόσκληση για διακοπές στο μέρος που γεννήθηκες κι έθρεψε τα παιδικά σου χρόνια είναι μεγάλη υπόθεση. Γιατί όσες εμπειρίες κι αν … Συνέχεια
Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Της καρδιάς
Ετικετοποιημένο παρόν, παρελθόν, παιδικότητα, παιδικά χρόνια, παιδικά βιώματα, παλιά γειτονιά, παλιά λημέρια, συναισθήματα παιδιού, σχολείο, τα πρώτα βήματα, τι έχω, τι έμαθα φέτος το καλοκαίρι, τι μας σημαδεύει στη ζωή, το παιδί μέσα μας, το τοπίο των παιδικών χρόνων, το μέρος που γεννήθηκες, Βελβεντό, Βελβεντό Κοζάνης, Πιέρια όρη, αναπάντεχα δώρα, αναμνήσεις από τα παιδικά χρόνια, βιώματα, γειτονιά, εσωτερικό παιδί, ευγνωμοσύνη, εμπειρίες ζωής, καλοκαίρι, καλοκαίρι στο Βελβεντό, κεφάλαια ζωής που κλείνουν, λίμνη Πολυφύτου, μέλλον, μαθήματα ζωής, μηχανή του χρόνου, να μάθω να εκτιμώ ό, νοσταλγία, οι κύκλοι της ζωής
8 Σχόλια
Μια αγκαλιά θέλουμε όλοι
Κάθε φορά που διαβάζω το ποίημα «Το σπάνιο δώρο» της Κικής Δημουλά, νιώθω να με αγγίζει ταυτόχρονα η τρυφερότητα και η οξύτητα της γραφής της. Σαν κάποιος να μ΄ αγκαλιάζει και να με χαστουκίζει την ίδια στιγμή. Αν και εδώ … Συνέχεια
Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Της καρδιάς
Ετικετοποιημένο παιδικό τραύμα, παιδικότητα, ποίηση, ποίηση και συναίσθημα, το σπάνιο δώρο, Ελένη Χατζηπουλίδου, Κική Δημουλά, αίσθημα εγκατάλειψης, αγάπη και αποδοχή, αγκαλιά για μεγάλους, αξία αγκαλιάς, κλάμα, κλάμα και μωρά, μωρά και αγκαλιές, μην αφήνετε να κλαίνε τα μωρά, μια αγκαλιά για όλους, μολών λαβέ
4 Σχόλια
Ορμή για αλήθεια
«Η ζωή του κάθε ανθρώπου είναι ένας δρόμος προς τον ίδιο του τον εαυτό…» Hermann Hesse Κάθε καλοκαίρι γυρίζω ξανά στη ζεστή αγκαλιά της λογοτεχνίας. Αφήνω στην άκρη όλα τα άλλα είδη για το χειμώνα και χάνομαι πίσω από τη … Συνέχεια
Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Ζωή εδώ
Ετικετοποιημένο Herman Esse, παιχνίδι και παιδιά, παιδιά και πνευματικότητα, παιδιά και βιβλίο, παιδικότητα, παιδική περιέργεια, παιδική φαντασία, πνεύμα, φαντασία και παιδιά, ψυχή παιδιών, Ερμαν Εσσε, Ενα θαύμα κάθε αρχή την κατοικεί, ανάγκη για μάθηση, βιώματα ζωής, δίψα για ζωή, διάβασμα, ερωτήματα παιδιών, ζωή είναι δρόμος, ζωντάνια παιδιών, η παιδικότητα στη λογοτεχία, λαχτάρα για αρμονία, λογοτεχνία, μάθηση, μαθήματα ζωής, μεγαλοψυχία παιδιών, ορμή για αλήθεια, ουράνιο τόξο, οι απίστευτες ερωτήσεις των παιδιών, Josephine Wall
7 Σχόλια
Θα σ΄ αγαπώ ό,τι κι αν γίνει…
Εχω βρει ένα «φάρμακο» για να ξεκινάω τη μέρα μου. Διαβάζω κάθε πρωί – μόλις ξυπνήσω – κάτι τρυφερό, όμορφο και αγαπησιάρικο, κάτι που να με εμπνέει και να μου ζεσταίνει την καρδιά. Μετά φεύγω για δουλειά. Μέσα στην ημέρα … Συνέχεια
Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Κοινή λογική, Μαμαδίστικα, Της καρδιάς
Ετικετοποιημένο Debi Gliori, παιχνίδι, παιδί και αστέρια, παιδί και βιβλίο, παιδί και διάβασμα, παιδικότητα, παιδικά χρόνια, παιδικές ερωτήσεις, παιδική αθωότητα, πληγωμένο παιδί, πού πάει η αγάπη, τρυφερότητα, τι κι αν γίνει, τι να διαβάσω στο παιδί, φιλιά, χαλάει ποτέ η αγάπη, όταν το παιδί βαριέται, όταν το παιδί γκρινιάζει, όμορφη πλευρά ζωής, απεραντοσύνη, απορίες παιδιού, αστέρια στον ουρανό, αγάπη φάρμακο. αλεπού και αλεπουδάκι. μαμά και παιδί, αγάπη και αποδοχή, αγκαλιές, βιβλία για παιδιά, γονείς με κατανόηση, εικονογράφηση παιδικών βιβλίων, ενάντια στο φόβο, ζεσταίνει την καρδιά, η αγάπη ποτέ δεν πεθαίνει, η αγάπη δεν χάνεται, η αγάπη είναι σαν τ΄ αστέρια, η αγάπη νικάει, η δύναμη της αγάπης, θα σ΄ αγαπώ ό, θετικός τρόποε σκέψεις, θετικές δηλώσεις, κακόκεφο παιδί, κανείς δεν μ΄ αγαπάει, κανείς δεν με παίζει, μαθήματα ζωής, οικογένεια, ομορφιά, Judy Mastrangelo
14 Σχόλια
Βρες χρόνο να είσαι παιδί
Είχα χρόνια να διαβάσω το υπέροχο ποίημα «Βρες χρόνο» του Γιάννη Ρίτσου. Οταν το πρωτοσυνάντησα δεν είχα ακόμα παιδιά και η προσοχή μου εστιάστηκε στους τέσσερις πρώτους στίχους που μιλάνε για δουλειά, σκέψη και επιτυχία. Τώρα πια με μάγεψαν οι … Συνέχεια
Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Της καρδιάς
Ετικετοποιημένο προνόμιο Θεών, παιχνίδι, παιδί στην ποίηση, παιδί και βιβλίο, παιδικότητα, πηγή δύναμης, ποίηση, ποιήματα, σκέψη, τρυφερότητα, χάδι, όνειρο παιδιού, Αυθεντικότητα, Γιάννης Ρϊτσος, Ζωή, Τέχνη, έμπνευση, έμπνευση μέσα από την Τέχνη, ένα παιδί ξυπνάει, ένα ποτήρι γάλα, αστέρια, αυθεντικά ανθρώπινος, αγάπη, αλήθεια, βρες χρόνο, βρες χρόνο να γελάς, βρες χρόνο να είσαι παιδί, βιβλίο μπροστά στο παιδί, γέλιο, γνώση, γνησιότητα, δύναμη, διάβασμα, δουλειά, ειρήνη, η αξία τού να είσαι παιδί, θεμέλιο γνώσης, καθημερινότητα, μυστικό νιότης, μυστικά ζωής, μαθήματα ζωής, μουσική της ψυχής, νιότη, ουρανός, Judy Mastrangelo
4 Σχόλια
Newagemama.com 