Δέκα αλήθειες που πονάνε για τις ανθρώπινες σχέσεις

«Σ’ αγαπώ μη γνωρίζοντας πώς, από πού και πότε,
σ’ αγαπώ στα ίσια δίχως πρόβλημα ή περηφάνια:
σ’ αγαπώ έτσι γιατί δεν ξέρω μ’ άλλον τρόπο…» – Πάμπλο Νερούδα

Τον τελευταίο καιρό μ΄απασχολεί πολύ το θέμα των σχέσεων. Βλέπω ολοένα και πιο συχνά γύρω μου τους ανθρώπους να κλείνονται ερμητικά στο μικρόκοσμό τους, τη ίδια στιγμή που λαχταρούν να εισπράξουν ενδιαφέρον και νοιάξιμο. Σαν να θέλουν να κερδίσουν την πιο όμορφη φιλική, ερωτική ή συναδελφική σχέση χωρίς όμως να χάσουν τίποτα από τη βολή τους, χωρίς να παραχωρήσουν χιλιοστό από το ζωτικό τους χώρο, χωρίς να επιτρέπουν ούτε μια ρωγμή στο προσωπείο που διάλεξαν να τους αντιπροσωπεύει στον έξω κόσμο.

Κάποτε αυτό θα με πλήγωνε, τώρα πια αρχίζω να αποδέχομαι πως οι αληθινές σχέσεις – αυτές που για χάρη τους βάζεις το χέρι σου στη φωτιά – είναι λιγοστές. Κατέγραψα εδώ ό,τι έχω προσωπικά αντιληφθεί για το θέμα των σχέσεων, προσπαθώντας να ξεκαθαρίσω τις προτεραιότητές μου και να βεβαιωθώ πως αφήνω χώρο στις σχέσεις που αξίζουν να εξελιχθούν και ν΄ανθίσουν:

Artist: Ιtsaworkofart

1. Κάποιες σχέσεις είναι ευλογία ενώ κάποιες είναι μαθήματα ζωής. Οι άνθρωποι που περνούν από τη ζωή σου άλλοτε σε στηρίζουν, άλλοτε σε δοκιμάζουν, άλλοτε σε χρησιμοποιούν και άλλοτε σε ωθούν να βγάλεις τον καλύτερο (ή χειρότερο εαυτό σου). Ολ΄αυτά είναι πολύτιμες εμπειρίες που σε ωριμάζουν και σ’ αναγκάζουν να πάρεις θέση για το τι λογής σχέσεις θέλεις τελικά να έχεις στη ζωή σου.

2. Οταν η ζωή σού φέρνει αλλαγές – ακόμα και προς το καλύτερο – κάποιοι άνθρωποι απομακρύνονται από κοντά σου. Ισως γιατί η προηγούμενη φάση σου τούς πήγαινε περισσότερο, ίσως γιατί ο νέος τρόπος ζωής σου δεν τους ταιριάζει πια, ίσως γιατί πατιούνται κουμπιά που πονάνε…, πάντως είναι κάτι που συμβαίνει και χρειάζεται να το αποδεχτείς, όσο δυσάρεστο κι αν είναι.

3. Οταν είσαι σε δύσκολη θέση και νιώθεις την ανάγκη για υποστήριξη, ποιος παραμένει δίπλα σου; Ποιος αφιερώνει χρόνο και ενέργεια για σένα; Οι άνθρωποι αυτοί είναι οι αληθινοί σου φίλοι. Μαζί στη χαρά και στη λύπη, στα εύκολα και στα δύσκολα.

4. Οι άνθρωποι σου φέρονται με τον τρόπο που τους επιτρέπεις. Εσύ βάζεις τον πήχυ ψηλά ή χαμηλά, εσύ θέτεις τα όρια. Σίγουρα δεν μπορείς να ελέγξεις τη συμπεριφορά τους, είσαι σε θέση όμως να ελέγχεις το τι θα δεχτείς και τι όχι.

5. Ενα λάθος μπορεί να είναι τυχαίο. Τα απανωτά ψέματα και οι δόλιες συμπεριφορές δεν είναι τυχαία. Αν είσαι αποδέκτης τέτοιων συμπεριφορών συστηματικά, και με ένα «συγγνώμη» υποχωρείς και παραμένεις στη σχέση, τότε κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλό σου και ξεγελάς τον ίδιο σου τον εαυτό.

Artist: Κim Mailhot

6. Βεβαιώσου πως αναγνωρίζεις τις σχέσεις που αξίζουν πραγματικά. Μήπως έχεις γίνει ο εγωπαθής που παραπονιέται γιατί ο κόσμος δεν ασχολείται αδιάλειπτα με την ευτυχία του; Αυτό που ζητάς από τους αγαπημένους σου το προσφέρεις εσύ ο ίδιος; Καμιά φορά ο φίλος που πονάει ίσως σου πει «μην ανησυχείς, είμαι καλά», αλλά αυτό που χρειάζεται στ’ αλήθεια είναι να τον κοιτάξεις στα μάτια και να του πεις «όχι, ξέρω πως δεν είσαι καλά. Μίλησέ μου, είμαι δίπλα σου».

7. Οι «βαριές» κουβέντες πληγώνουν περισσότερο από τον φυσικό πόνο. Εχε το νου σου μήπως, θεωρώντας δεδομένους τους δικούς σου ανθρώπους, ξεφορτώνεις άθελά σου πάνω τους τα καταπιεσμένα συναισθήματα από σχέσεις που σε πόνεσαν και τις κουβαλάς ακόμα. Οι άλλοι, όσο κι αν μας αγαπούν, δεν είναι τα συναισθηματικά μας υποζύγια.

8. Οι πράξεις μετράνε, όχι τα λόγια. Συνήθως όσοι αγαπούν δεν το διατυμπανίζουν, αρκούνται στο να το δείχνουν με μικρές ή μεγάλες κινήσεις μέσα στην καθημερινότητα. Μην παρασύρεσαι από τα μεγάλα λόγια, άφησε τις συμπεριφορές να μιλήσουν για την αλήθεια.

9. Κανείς δεν μπορεί να σου προσφέρει την ευτυχία, ούτε να ανακαλύψει το σκοπό της ζωής για λογαριασμό σου. Μην κάνεις το λάθος να περιμένεις τους άλλους να σου ανοίξουν το δρόμο στην προσωπική σου ολοκλήρωση. Ο μόνος που μπορεί είσαι εσύ ο ίδιος.

10. Η γνήσια αγάπη σε μια σχέση ανθίζει όταν εξαλείφονται οι παντός είδους «χειρισμοί». Οταν αποδέχεσαι τον άνθρωπο που είναι δίπλα σου γι΄αυτό που είναι κι όχι γι’ αυτό που θα μπορούσε να είναι. Οταν έχεις τη δυνατότητα να αποκαλύψεις πόσο ευάλωτος κι ανασφαλής νιώθεις. Κι όλο αυτό κερδίζεται όταν βάζουν πλάτη και οι δύο, με αφοσίωση και ακεραιότητα. Διαφορετικά απλώς δεν γίνεται να συμβεί.

Κλείνω αυτή την ανάρτηση με τη σημείωση πως δεν έχω την πρόθεση να δώσω συμβουλές σε κανένα. Γράφω μόνο τις σκέψεις μου, που ίσως να είναι και αφελείς και εκτός πραγματικότητας. Πολύ θα το ήθελα οι σχέσεις μας να έχουν όλες χάπι-εντ, μάλλον όμως αυτό δεν συμβαίνει. Ο χορός της ζωής έχει τους δικούς του ρυθμούς κι εμείς μαθαίνουμε αδιάκοπα τα βήματα που ολοένα αλλάζουν καθώς κυλάει ο καιρός… Πολύ θα ήθελα να διαβάσω τα σχόλιά σας. Αναρωτιέμαι αν όλα τα παραπάνω είναι δική μου αίσθηση ή υπάρχουν κι άλλοι που έχουν την ίδια γνώμη με μένα.

About Νewagemama

Full spectrum mother and blogger - Newagemama.com
This entry was posted in Κοινή λογική, Της καρδιάς and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

32 απαντήσεις στο Δέκα αλήθειες που πονάνε για τις ανθρώπινες σχέσεις

  1. ειναι πολυπλευρη η αναρτηση σου, τοσο που θα χρεαζοταν να συζηταμε μερες και παλι ακρη δεν θα βγαζαμε
    πολυπλευρο το θεμα των σχεσεων, πολυ μεγαλο

    θα σου πω τι εχω καταλαβει
    οι φιλοι εχουν ημερομηνια ληξης, αυτο δε σημαινει οτι οσο ηταν διπλα μας δεν ηταν αξιοι της φιλιας μας
    ειναι πολυ σημαντικο να βαζουμε το σωστο ταμπελακι στον καθε ανθρωπο
    αλλο φιλος, αλλο γνωστος και αλλο κολλητος, δε μπορει ολοι να ειναι εν δυναμει φιλοι, εννοειται οτι θα απογοητευτουμε
    οχι, δε πληγωνομαι πια, ισως γιατι δε ζηταω αλλα και δε δινω, εχω σχηματισει ορια, κι οσο τραβηξει, μ ενδιαφερει η ποιοτητα και το βαθος αλλα ξερω πως αυριο ισως να εχουμε διαφορετικες αναγκες τοσο οσο να μη θελουμε να μυρισουμε ο ενας τον αλλο
    :)

    καλο βραδυ

    • Ο/Η Νewagemama λέει:

      Πολύ ξεκάθαρη και υγιής η θέση σου. Μεγάλη κουβέντα αυτό το «πληγώνομαι πια», Εγώ πληγώνομαι αν και αντιλαμβάνομαι τι συμβαίνει. Θα ήθελα να υπάρχει μια διάρκεια και σταθερότητα στις σχέσεις που – εκ των πραγμάτων – η ζωή δεν μπορεί να την προσφέρει…

      • Ο/Η Lena λέει:

        Εγώ πάλι έχω το εξής θέμα: ενώ θέλω να κάνω φίλες δε τα καταφέρνω (με τους άντρες μου φαίνεται πιο εύκολο ενίοτε γιατί είναι απλοί), βλέπω άτομα να με συμπαθούν αλλά είμαι κάπως κλειστή, συνεχώς ψάχνω θέματα για να ανοιχτώ, αναρωτιέμαι πως με βλέπουν κ τι σκέφτονται για μένα. Κι ενώ μου λένε ότι έχω χιούμορ κ προσόντα, πάντα νιώθω κάπου απέξω… λέω είναι ζήτημα χημείας αλλά ίσως δε δείχνω τόσο προσιτή ή κοινωνική και θαρρετή.. Αυτή τη στιγμή φίλος μου πραγματικός είναι ο σύντροφός μου, εξ άλλου αρχικά γνωριστήκαμε σαν φίλοι… αλλά με τις γυναίκες δυσκολεύομαι συχνά, δε ξέρω γιατί. Ξέρω ότι κάνουμε συνήθως δεύτερες σκέψεις κ με φοβίζει λίγο αυτό στο φύλο μας. Προτιμάω φίλες έξυπνες, ευαίσθητες, καλλιεργημένες και αστείες. Μιλάω με κάποιες γνωστές κ άτομα του κύκλου μου… Να φταίει που μ’ αρέσει να μιλάω για πολιτικά;; :Ρ

  2. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Παναγιώτα μου για μένα η ζωή είναι σχέσεις, σχέσεις με τα παιδιά μου, με τους γονείς μου, με τα αδέλφια μου, με τον σύντροφο μου, με τους φίλους μου και δεν τις ξεχωρίζω…
    Η ζωή μου έχει διδάξει πως οι σχέσεις θέλουν φροντίδα και πάνω απ’ όλα ανοιχτή καρδιά…
    Το πιο σημαντικό είναι όταν αγαπάς να μη βάζεις τον εγωισμό σου μπροστά γιατί οι περισσότεροι αυτό κάνουμε και έτσι οι σχέσεις μας καταλήγουν ανταγωνιστικές, κτητικές, απαιτητικές…
    Μου αρέσει να συσχετίζω τις σχέσεις μ’ ένα πουλάκι που έχει πέσει από την φωλιά του και το κρατώ στη χούφτα μου…ούτε το σφίγγω, ούτε το αφήνω να πετάξει… το φροντίζω τρυφερά….

    ΑΦιλάκια και να έχουμε ένα καλό μήνα! :)

    • Ο/Η Νewagemama λέει:

      Μαγισσούλα, πολύ τρυφερή η συσχέτιση με το πουλάκι στη χούφτα. Η αλήθεια είναι ότι μαθαίνουμε καθώς προχωράμε στη ζωή. Ενα από τα πιο απαιτητικά μαθήματα ζωής είναι η ποιότητα και η διάρκεια στις σχέσεις μας….

      Πολλά φιλιά κι από μένα!

    • Ο/Η Μανώλης λέει:

      Πολύ ώριμη απάντηση. Μάθημα σε όλους μας..

  3. Ο/Η ΑΓΓΕΛΙΚΗ λέει:

    Παναγιωτα μου αυτο που εχω καταλαβει εγω μεχρι τωρα,ειναι οτι οι σχεσεις μας με τους γυρω μας αντιστοιχουν με τη σχεση που εχει ο καθε ενας μας με τον ευατο του και με τα μαθηματα που εχει ή δεν εχει παρει ακομα στη ζωη του.
    Αν εχεις μαθει να αφηνεσαι στη ροη της ζωης,βλεποντας τα παντα γυρω σου ως εμπειριες κ μαθηματα (είτε ευχαριστα,είτε δυσαρεστα),τοτε μπορεις να αφεθεις και στις σχεσεις σου με τους γυρω σου ανεξαρτητα αν ειναι φιλοι,γνωστοι,οικογενεια….
    Μπορεις να απλωσεις το χερι στο διπλανο σου και να αφησεις ανοιχτη την καρδια σου χωρις φοβο,γιατι θα ξερεις πώς οτι ερθει ΤΕΛΙΚΑ θα ειναι καλο για σενα
    Μου αρεσε πολυ το αρθρο σου και πολυ θα ηθελα να μπορουσαμε να λεγαμε περισσοτερα,αλλα αυτες οι συζητησεις απαιτουν (κατ’εμε) και την προσωπικη παρουσια των ανθρωπων ,αφου τα ματια και το σωμα λενε τις περισσοτερες φορες πολυ περισσοτερα απο το στομα…
    Σε αναμονη…

    • Ο/Η Νewagemama λέει:

      Εχεις δίκιο Αγγελική, άλλο η προσωπική επαφή άλλο η δικτυακή επικοινωνία. Είναι όμως κάτι κι αυτό έτσι πολυάσχολη που έχει γίνει η ζωή μας.
      Με άγγιξε αυτό που έγραψες για την «ανοιχτή καρδιά». Η εμπιστοσύνη πως ό,τι συμβαίνει είναι για καλό είναι μια σπουδαία εσωτερική «κατάκτηση»…

  4. Ο/Η stfran λέει:

    θα συμφωνήσω με όσα έγραψες Παναγιώτα. Οι σχέσεις είναι ένα θέμα, πως νιώθουμε όταν τελειώνουν είναι ένα άλλο, πόσο ζουν μαζί μας: γύρω μας και μέσα μας ένα άλλο. Να είμαστε τυχεροί και να ζούμε μέσα σε θετικές για την ανάπτυξη μας σχέσεις!
    Φιλιά

    • Ο/Η Νewagemama λέει:

      Μακάρι να είμαστε έτσι τυχεροί! Ομως, μέσα από τις κάθε λογής απώλειες μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε και το αληθινό και ουσιαστικό, έτσι δεν είναι;

  5. Ο/Η AFR λέει:

    Εγω παλι πιστευω πως αυτοι που απομακρυνονται απο κοντα μας,ισως να μην τους ειχαμε ποτε στην ουσια φιλους μας!Ας ζουμε λοιπον τις στιγμες οπως μας ερχονται,χωρις πολλες αναλυσεις,γιατι αυτο ειναι που κοστιζει ψυχικα περισσοτερο!

    • Ο/Η Νewagemama λέει:

      Είναι κι αυτό μια άποψη. Σίγουρα οι πολλές αναλύσεις δεν χρειάζονται, γιατί είναι του μυαλού κατασκευάσματα. Και στις σχέσεις αυτό που μιλά είναι η καρδιά!

  6. Ο/Η Evi Maganari λέει:

    Συμφωνώ 1000% και αναδημοσιεύω !!!

  7. Ο/Η δημητρα λέει:

    Συμφωνω και εγω.ετσι ακριβως ειναι τα πραγματα.!!ομως απο ολους που ερχονται στην ζωη μας παιρνουμε κατι.εξαλλου απο τα λαθη μας μαθαινουμε.

  8. Ο/Η v3e1ta5 λέει:

    <>

    Είναι του μυαλού κατασκευάσματα; Μιλάει η καρδιά; Πες μου λίγο πώς ορίζεις την καρδιά;

    • Ο/Η Νewagemama λέει:

      V3e1ta5, καλώς ήρθες!
      Αν ρωτάς αν είναι του μυαλού κατασκευάσματα όσα γράφω, φυσικά και είναι του μυαλού. Το μυαλό αναλογίστηκε τα παθήματα-μαθήματα της καρδιάς και κατέληξε κάπου.
      Φυσικά η καρδιά έχει το δικό της δρόμο. Για μένα οι στίχοι του Νερούδα, που έβαλα στην αρχή της ανάρτησης, τα λένε όλα: “Σ’ αγαπώ μη γνωρίζοντας πώς, από πού και πότε, σ’ αγαπώ στα ίσια δίχως πρόβλημα ή περηφάνια, σ’ αγαπώ έτσι γιατί δεν ξέρω μ’ άλλον τρόπο…”
      Οταν η καρδιά και το μυαλό δεν συμφωνούν τι γίνεται; Ο,τι κι αν επιλέγουμε – γιατί πάντα υπάρχει το στοιχείο της επιλογής – πιστεύω πως η ουσία είναι να είμαστε συνειδητοί σ΄αυτό. Να το ζούμε και να έχουμε επίγνωση της επιλογής, αυτό είναι εν τέλει και η ίδια η ζωή…

  9. Ο/Η ΑΓΓΕΛΙΚΗ λέει:

    Παναγιωτα μου,στις σχεσεις μιλα η ανοιχτη καρδια και η εμπιστοσυνη στο οτι δεν εισαι μονος σου σε αυτη τη ζωη.Αν πιστευεις οτι ολα πρεπει να τα κανεις μονος σου,τοτε δεν μπορεις να εισαι χαλαρος και να δεχεσαι τις βοηθειες που σου ερχονται απο παντου.
    Ειναι αναγκαιο να καταλαβουμε οτι ειμαστε ενα με το συμπαν και οτι υπαρχουν μεσα μας ‘μαγικες’ δυναμεις που μπορουν να αλλαξουν τη ζωη μας,αν βεβαιως το επιλεξουμε.Αρκει να αφιερωνουμε χρονο στο τί θελουμε και να νιωθουμε τη χαρα σα να το εχουμε,απο το να αναλωνομαστε στο πώς θα το πετυχουμε.Μπορει να ακουγεται δυσκολο αλλα τελικα ειναι το πιο απλο που μπορεις να κανεις σε ενα κοσμο που γινετα ιολοενακαι πιο παρανοικος!

    • Ο/Η elena λέει:

      Θελουμε πάντα να μας αγαπανε και να μας σεβονται … και ψάχνουμε τους κατάλληλους ανθρωπους…σκεφτήκαμε πότε αν ήμαστε εμείς οι κατάλληλοι και αν έχουμε δείξει στοιχεία αξια σεβασμού κ εμπιστοσύνης? το αναφερω γιατί όλοι παραπονιόμαστε. ποιος πληγώνει ποιον τελικά? ο καλός τον κακό? η ο κακός έγινε κακός επειδή ο καλός δε πίστευε ότι μπορεί να πληγώσει κάποιον? ελπίζω να μην σας μπέρδεψα πολύ.

  10. Ο/Η administrator λέει:

    Αναρωτήθηκες Newagemama στις 30/9/2012 τελειώνοντας τις 10 αλήθειες που πονάνε για τις ανθρώπινες σχέσεις, αν τα παραπάνω είναι δική σου αίσθηση ή υπάρχουν κι άλλοι που έχουν την ίδια γνώμη μ’ εσένα. Η απάντηση είναι βεβαίως και συχνά βρίσκονται στη διπλανή πόρτα. Σήμερα πλέον δεν χρειάζεται κοπιώδης αναζήτηση, αλλά λίγη συμπαντική συνωμοσία και ένα κλικ (gnothisafton.wordpress.com, email: gnothisafton.wordpress@gmail.com). Οι επιλογές σου ακολουθούν το ένστικτο και την τέχνη της μέλισσας και η ποιητική γραφή σου είναι λυρική. Συγχαίρουμε διαβάζοντάς σε.

    • Ο/Η Νewagemama λέει:

      Πραγματικά συμπαντική συνωμοσία να κάνω κλικ στην ψηφιακή σου «αυλή» και να βλέπω τη γέφυρα του Πολυφύτου που με οδηγεί κατευθείαν στο Βελβεντό των παιδικών και εφηβικών μου χρόνων.
      Σας ευχαριστώ πολύ, θα χαρώ πολύ, όταν ο δρόμος με φέρει πίσω στα παλιά μου λημέρια – ίσως το καλοκαιράκι – να γνωριστούμε.

  11. Ο/Η Dimitris λέει:

    Το δυσκολο δεν ειναι να αγαπας , το δυσκολο ειναι να αγαπας χωρις να σε αγαπανε.
    Εγω προσωπικα νιωθω χαμενος πλεον , αγαπαω τους παντες αλλα εφτασε ο καιρος που κουραστηκα , οχι που κουραστηκα να αγαπαω αλλα να μην με αγαπανε.
    Μισω την αγαπη γιατι δεν μπορω να ζησω χωρις αυτην.

    • Ο/Η Vicky λέει:

      Δημήτρη πολύ ωραίο αυτό που έγραψες και θα συμφωνήσω μαζί σου…
      Το δύσκολο είναι να αγαπάς και να μην αγαπιέσαι!

    • Ο/Η Κλυτια λέει:

      Και γ…κουραστηκα να μην αγαπιεμαι. Το αξιζω αλλα πως; οταν ολοι απομακρυνονται οι καν δεν πλησιαζουν,πως; νιωθω μια συναισθηματικη τωχεια.Οσα αποσιωπητικα κι αν βαλλω στη ζωη μου η ζωη μου φωναζει ΑΠΕΤΥΧΕΣ!

  12. Ο/Η nikos λέει:

    εχω πληγωθει και ερωτικα και φιλικα..και ελεγα μα ειμαι καλο παιδι κατανοητικος γουσταρω να δινω αγαπη και συνεχεια επαιρνα ενα τιποτα…με μια φραση που διαβασα τα καταλαβα ολα…και ποιος σου ειπε οτι η ζωη ειναι δικαιη? σε αυτη την ζωη μην στηριζεσαι σε κανεναν ποτε γιατι ακομα και η σκια σου σε εγκαταλειπει μολις βρεθεις στο σκοταδι

  13. Ο/Η Memory memory λέει:

    Πολύ ωραίο άρθρο! Για μένα η χρυσή περίοδος των σχέσεων, αυτή που διαρκεί ακόμα εδώ και χρόνια, ήταν όταν κατάλαβα ότι συχνά οι άνθρωποι δεν διαθέτουν τη δυνατότητα ανταπόκρισης σε θετικά συναισθήματα, τουλάχιστον όχι όλοι εξίσου. Αυτή η λέξη μου άλλαξε οπτική, τη συνάντησα τυχαία στο βιβλίο ενός ψυχολόγου, ο οποίος εξηγούσε ότι όσοι δεν εισπράττουν ανταπόκριση στο επίπεδο όσων δίνουν, ας μην το παίρνουν προσωπικά, γιατί το ότι εκείνοι είναι σε θέση να δώσουν δε σημαίνει ότι οι άλλοι είναι επίσης. Άρχισα λοιπόν να αντιλαμβάνομαι τη μη ανταπόκριση όχι ως απόρριψη, αλλά περισσότερο σα δυσκολία του άλλου, ανάλογα φυσικά με την περίπτωση.
    Πάντως οι σχέσεις είναι η πεμπτουσία της ζωής και όταν βαδίζεις άφοβα στους άλλους ανθρώπους και ανοίγεσαι, παρά τις φορές που μπορεί να πληγώθηκες ή να έπεσες έξω, πάντα κάτι κερδίζεις :)

  14. Ο/Η Κατερίνα 28 λέει:

    Μιλώντας για ερωτικές σχέσεις…. όταν ο άλλος είναι προσγειωμένος και ξέρει τα αντικειμενικά προβλήματα μιας σχέσης (δεν εργάζεται και σκέφτεται να φύγει εξωτερικό), στην αρχή κορόιδευε το ενδεχόμενο να φύγουμε μαζί, αλλά μετά το ανέφερε χαριτωλογόντας «στην τάδε χώρα θα ταν καλά για μας»… επίσης λέει και ότι είσαι ότι καλύτερο θα μπορούσε να βρει και τα δέιχνουν και οι πράξεις του όλα αυτά… τότε γιατί φωνάζει σε όλους εγώ δεν παντρεύομαι και δεν μπορώ να συγκατοικίσω με γυναίκα και πολλά τέτοια του ίδιου στιλ??? πείτε μου ρε παιδιά… γιατί νομίζω η αλήθεια θα με πονέσει!!!!!

  15. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Την ξέρεις την αλήθεια και μόνη σου, Κατερίνα, απαντώ στο ρε παιδιά¨» (!)ί πριν τη Παναγιώτα γιατί έτυχε αυτή τη βδομάδα να έχω μια σχετική ανάρτηση…
    Ναι, η αλήθεια πονά! <3

  16. Ο/Η μυστηρια υπαρξη δεν χερω τι ειμαι. λέει:

    αγαπαω βαθεια και ειλικρινα οποιον γνωρισω και τον βαλω στη ζωη μου.Δεν καταλαβαινω ενα πραγμα οταν δινει τοση τοση τοση πολυ αγαπη καποιος γιατι ο αλλοσ φευγει? Εχω αυτογνωσια και ξερω πωσ η αγαπη που προσφερω ποτε δεν ηταν ενα κλουβι μα παντα η ελευθερια και για τουσ δυο ανθρωπουσ που βρισκονται στη σχεση.ΠΟΝΑΕΙ η ριμαδα για αγαπη… και δυστυχως δεν εχω μαθει να βαζω σε καλουπι τα συναισθηματα μου και να συμβιβαζομαι,.Ας μην βρω ποτε τον ανθρωπο που θα με κοιταζει και θα νιωθει και εκεινος πραγματα που σε απογειωνουν δεν με νοιαζει παντα και οσο ζω θα προσφερω σε ολο το κοσμο και δεν με νοιαζει πλεον αν θα φυγουν γιατι παντα γυριζουν να παρουν αυτο που εδινες χωρις σεσουλα και παντα θα τουσ ανοιγω την πορτα , γιατι καποιοσ πρεπει να τουσ μαθει πωσ δεν υπαρχουν δεσμα στην αγαπη δεν υπαρχει φυλακη και ειμαι σιγουρη πωσ σε καποια φαση θα το συνειδιτοποιησουν πωσ η ουσια ολη κρυβεται στο ανυπερβλιτο αυτο σθναισθημα . Αυτη ειναι προσωπικη ευτυχια η ααγααπη .. και αυτο που θελω να σασ ρωτησω ειναι αγαπατε ανιδιοτελως? ξερω πως ο κοσμοσ δεν ειναι ιδανικος ομως προσ τι η υπαρξη της λεξης εξελιξης.?αυτο ειναι κομματι της αγαπης εξελιξη αφοσιωση στοργη δημιουργια. ανθρωποι μη σταματησετε να αγαπατε ποτε και αν μπορειτε μυηστε τον ευτο σας σε ενα εργο αυθυποβολησ να μαθετε να αγαπατε ανιδιοτελωσ εγω αυτο ξεκινησα να κανω εδω και καιρο και ειναι οτι πιο δυσκολο να κοιτας τον αλλον στα ματια και να μην νιωθει την εντονη αγαπη σου να τον περιβαλλει πιο σκληρο να λεει πως σ’αγαπα και να βαζει μετρο.

  17. Ο/Η Γιαννης λέει:

    Ας μην κλεινουμε την κρδι μας σε κλουβι , ας την αφηνουμε να πεταει με τα φτερα τ αετου .Εκεινη ξερει καλυτερα απο εμας, που θ αβρει απαγγιο για να κατσει.

  18. Ο/Η Chris λέει:

    O κάθε άνθρωπος ξέρει να αγαπά με τον δικό του τρόπο.Η επιτυχία σε μια σχέση(ερωτική /συγγενικη/φιλική),είναι η αγάπη που λαμβάνεις να μοιάζειμε την αγάπη που θες να λαμβάνεις.Πολλοί,νομίζουν πως αγαπούν ,αλλά μόνο αγαπη δεν είναι αυτό που δίνουν.

  19. Ο/Η Ελένη λέει:

    Ασπάζομαι τις πολυ ομορφα και απαλά διατυπωμένες σκέψεις αυτής της ανάρτησης. Νομίζω οι περισσότεροι που εχουμε κατι να σχολιάσουμε εδω εχουμε καταλαβει, τωρα που η ‘κριση’ μας εσπρωξε στην ενδοσκοπηση αφου δεν εχουμε πια τοσο πλεονασμα χρηματων γιανα ξοδευουμε μουδιάζωντας την νοητική μας κριση, πως ο ανθρωπος πρεπει να ειναι πανω απ’ολα και φυσικά τιποτα υλικο πανω απο αυτον. Με αφορμη και ενα ορθοδοξο βιβλιο που διαβασα τυχαια τελευταια (τα πάθη και η καταθλιψη τι ειναι και πως θεραπευονται ) καθως ειχα βουτηχτει εδω και εναμιση χρονο στην καταθλιψη μετα απο εναν χωρισμο με εναν ανθρωπο που αγαπησα πολυ και συζησαμε πανω απο μια δεκαετια μαζι, καταλαβα πως οτι παραπονο εχουμε για τον αλλο (φιλο, γειτονα, γνωστο, συζυγο, μητερα, πατερα, αδελφο, συναδελφο κλπ) ξεκινανε απο το εγω μας- που κανει πολυ καλα την δουλεια του και κρυβεται επιμελως οταν το εξεταζουμε- και απο την μεγαλη ή εστω λίγο ανωτερη ιδεα που τρεφουμε για τον εαυτο μας σε σχεση παντα με τον διπλανο μας. καθε ελαττωμα που μας ενοχλει στους αλλους ειναι γιατι ειναι ενας μικρος καθρεφτης μας. Δεν μπορω ισως να μεταφερω το μυνημα σωστα ομως το διδαγμα ζωης που πηρα ‘ελευθερωνοντας’ πρωτη εναν ανθρωπο με τον οποιο ηθελα παντοτε να μοιραστω ολη μου τη ζωη μαζι – και ζουσαμε πολυ αγαπημενοι απλα ειχαμε θεματα με εξωτερικες τριβες που χρόνισαν- ειναι οτι δεν πρεπει να εχουμε καμια απαιτηση απο κανεναν ανθρωπο γυρω μας ουτε να μας αγαπαει, ουτε να μας σεβεται, ουτε να μας συμπαραστεκεται, ουτε να μας ανταποδιδει. Αν θελει καποιος να το κανει ειναι ευπροσδεκτος, και αν θελω εγω να δωσω σε καποιον θα το κανω γιατι θα νιωσω εγω καλα και οχι γιατι περιμενω ανταποκριση, αναγνωριση ή ανταποδοση. Αυτα ειναι ‘χειρισμοι’ και παιχνιδια δυναμης για να ελεγχουμε (ασυναισθητα) τους αλλους. Η προσφορα ειναι τροφη της καρδιας , ολα τα υπολοιπα ειναι τροφη του εγωισμου. Καμια απαιτηση δεν πρεπει να σκλαβωνει την σκεψη μας και οταν αυτο ερθει σαν φυσικη σταση ζωης εντελει βρισκεις μια πολυ ομορφη ηρεμια καθως οτι και αν σου κανει καποιος στην καθημερινοτητα το αντιμετωπιζεις σαν αναμενομενο- απο μια φύση οχι κατωτερη απο σενα αλλα ευαλωτη και τυφλη απο το εγω που δεν ανακάλυψε ακόμα και τον ταλαιπωρει χωρις και αυτος να ξερει »τι του συμβαινει ωρες ωρες»- και οτι προσφερεις το προσφερεις γιατι θελεις και οχι γιατι πρεπει. Στο τελος δεν μπορεις να νιωσεις στεναχωρια και πικρα για τις ‘δυσκολες ή δυαλυμενες ανθρωπινες σχέσεις’ παρα μονο να συμπονεσεις τους αλλους που ταλαιπωρουνται ακομα απο το εγω τους και βλεπεις σε αυτους τον προηγουμενο εαυτο σου και πραγματικα απορεις πως ζουσες χωρις να καταλαβαινεις που ηταν το λαθος. Βεβαια αυτο θελει κοπο και υπομονη, θα πω και προσευχη για τους πιστευοντες, και κυριως ειναι ενα βιωμα που ερχεται μεσα απο τον πονο και την απωλεια ισως. Φυσικα δεν γραφω για να δωσω συμβουλες οπως λεει και η συντακτρια πιο πανω, ομως παλευω εδω και καιρο προς αυτον τον δρομο και εχω δει επιτελους καποιους καρπους ουσιαστικης γαληνης που εστω και στιγμιαια οταν σε επισκεπτεται , οτι κι αν συμβαινει, σου δινει θαρρος οτι ισως εισαι σε καλο δρομο. Ειναι αυτο που λεει σαν επικεφαλιδα ενα γνωστο site » γινε η αλλαγη που θελεις να δεις στον κοσμο».

  20. Ο/Η lesgetrex λέει:

    Ίσως ό,τι καλύτερο, έχω διαβάσει για πολύ καιρό! Σε ευχαριστώ που μοιράστηκες μια τόσο ποιοτική, αληθινή αλλά και συνάμα επιστημονική σκέψη…Ως ψυχολόγος, θα ήθελα σε παρακαλώ να μου επιτρέψεις να χρησιμοποιήσω την τοποθέτηση σου στην πρακτική εφαρμογή του επαγγέλματος μου! Και πάλι σε ευχαριστώ. Γιάννης Χριστόπουλος.

Θέλεις να σχολιάσεις;

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s