Περπατήστε στη βροχή!

«Κάθε φορά που γελάς μαζί με το παιδί σου ρίχνεις μια κλεφτή ματιά στον παράδεισο»      –      Judy Ford

Xορός στη βροχή! Φωτό της Jennifer Yeung, flickr

Η βροχή μάς προσφέρει μια εξαιρετική ευκαιρία να δούμε πώς η στάση μας απέναντι στα πράγματα μπορεί να επηρεάσει τα πάντα. Μερικοί άνθρωποι επιτρέπουν στο βροχερό καιρό να τους χαλάσει τη μέρα,  ενώ άλλοι τον θεωρούν πραγματική ευλογία.

Στα παιδιά φαίνεται πως αρέσει η βροχή. Τρελλαίνονται να βρέχονται και να πλατσουρίζουν στις λακκούβες. Ενα βραδάκι, η πεντάχρονη Μάντυ καθόταν κι έβλεπε μια καταιγίδα από το παράθυρο της κουζίνας. Είχε ενθουσιαστεί πολύ και είπε: «Μαμά, θέλω να βγω έξω και να χορέψω με τον άνεμο». «Μα θα βραχείς», την προειδοποίησα. «Δεν πειράζει»,  με διαβεβαίωσε: «Είμαι βρώμικη».

Γελώντας μέσα μου, την άφησα να πάει. Στριφογύριζε και στροβιλιζόταν με τα χέρια της τεντωμένα. Εκανε σβούρες, χτυπούσε τα πόδια της και γελούσε με αγαλλίαση, ενώ μούσκευε μέχρι το κόκκαλο. Είπα: «Τι στο καλό, θα πάω κι εγώ μαζί της!» και βγήκα για ένα υπαίθριο ντους. Εκείνη τη στιγμή η ζωή μού φάνηκε φρέσκια και απλή. Σκέτη απόλαυση.

 Τελειώσαμε τη βραδιά πίνοντας μαζί ζεστή σοκολάτα, τυλιγμένες σε ζεστές κουβέρτες. Ηταν πολύ πιο διασκεδαστικό από το να είχαμε κάνει εκείνο που ήταν «σωστό» ή «συνετό». Η κόρη μου θυμάται μέχρι σήμερα εκείνη τη νύχτα κι εγώ θυμάμαι το απίθανο κοπλιμέντο που μου είχε κάνει τότε: «Είσαι τρελλή μαμά, αλλά ωραία τρελλή!»

"Παιχνίδι στη βροχή" από τον L84TEA, flickr


 Οταν πρόκειται για τις μικρές, απλές απολαύσεις της ζωής τα παιδιά είναι οι καλύτεροι δάσκαλοί μας. Οι μεγάλοι ξεχνούν γρήγορα και παρασύρονται από τα ανόητα μικροπράγματα που δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία. Τι πειράζει αν βραχούν τα παπούτσια σου όταν περπατάς στη βροχή;  Ανησυχώντας, χάνεις τη χαρά της στιγμής. Τα παιδιά μάς θυμίζουν να τηρούμε μια θετική στάση και να εστιάζουμε τη σκέψη μας σ΄ εκείνα που πραγματικά κάνουν την καρδιά μας να σκιρτά από χαρά.
 
Κάποια άλλη βροχερή νύχτα,  κόπηκε το ρεύμα και η κόρη μου με τ΄ άλλα παιδιά της γειτονιάς μαζεύτηκαν με χαρά μπροστά στο τζάκι μας για να πουν ιστορίες με φαντάσματα και να ψήσουν λουκάνικα στο φως των κεριών. Είχα λιγάκι ενοχληθεί από όλη αυτή την αναστάτωση, γιατί είχα προγραμματίσει να τελειώσω τις δουλειές του σπιτιού. Ενώ έβαζα ένα πουλόβερ κι ένα δεύτερο ζευγάρι κάλτσες, άκουσα τα γέλια των παιδιών  και μια φωνούλα μέσα μου μού θύμισε πως το ξεσκόνισμα και το σκούπισμα θα ήταν εκεί και αύριο, ενώ αυτή η στιγμή δεν θα ήταν.

Τα παιδιά τυλίχτηκαν με υπνόσακους,  έψησαν λουκάνικα, έφαγαν ζαχαρωτά, κι εγώ έμαθα ν΄ αποφεύγω την τάση μου να  είμαι τόσο «μεγάλη» και «σοβαρή»! Εμαθα να χαλαρώνω και να απολαμβάνω τη βροχή που πέφτει.

Πηγές:1.  Judy Ford, Wonderful ways to love a child (Conari press, 1995). Στα ελληνικά, Υπέροχοι τρόποι να αγαπήσεις ένα παιδί, εκδόσεις Δυναμική της επιτυχίας.  2. http://www.judyford.com/

Advertisements

About Νewagemama

Full spectrum mother and blogger - Newagemama.com
This entry was posted in Μαμαδίστικα, Της καρδιάς and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

17 Responses to Περπατήστε στη βροχή!

  1. Ο/Η Φλώρα Ράνιετς λέει:

    Καλά θα κάνουμε να το θυμόμαστε αυτό εμείς οι μη μου άπτου μαμάδες!!!

  2. Ο/Η Praktor λέει:

    Toso omorfh h anarthsh sou:)) oi shmerines manades nomizw eimaste pio shneidhtopoihmenes se auto alla kai pali prepei na upen8umizoume tous eautous mas.

    • Ο/Η newagemama λέει:

      Wellcome! Κι εγώ πιστεύω πως οι σημερινές μαμάδες είμαστε πιο συνειδητοποιημένες αλλά πιάνω τον εαυτό μου, ειδικά σε στιγμές κούρασης, να καταφεύγει στις χιλιοπαιγμένες κασέτες …των γιαγιάδων!

  3. Ο/Η Pandespani λέει:

    Ωραία η βρεγμένη εμπειρία και πολύ σωστό ότι πολλά από τα πράγματα που μας αγχώνουν μπορούν κάλλιστα να περιμένουν μέχρι την επόμενη ή την μεθεπόμενη μέρα.

  4. Ο/Η Αφροδιτη λέει:

    Πολύ όμορφη και αυτή η ανάρτηση σου! πραγματικά πολύ όμορφη …

    αν και μου αρέσει η βροχή , δεν το εχω δοκιμάσει ποτέ …. απο ανασφάλεια μήπως κρυώσουν ισως την επόμενη φορά που ισως μας δοθεί η ευκαιρεία θα το δοκιμάσω …

    καλό βράδυ 🙂

    • Ο/Η newagemama λέει:

      Αχ, αυτό το μαμαδίστικο «πρόσεχε, θα κρυώσεις, «ντύσου ζεστά, θ΄ αρρωστήσεις», μας κατατρέχει, δεν γλιτώνουμε!

      Θυμάμαι πόσο εντύπωση μου είχε κάνει όταν τα παιδιά μου – παρόλο που είχαν βραχεί και ξεπαγιάσει σε μια παράσταση χορού σε ανοιχτό θέατρο – δεν είχαν καν συναχωθεί. Πιστεύω πως δεν επηρεάστηκαν γιατί ήθελαν πάρα πολύ να δουν την παράσταση και η ευχαρίστησή τους τα «προστάτευσε»! Αντιθέτως, εγώ που παρέμενα εκεί απλώς περιμένοντας υπομονετικά να περάσει η ώρα την πάτησα!

  5. Ο/Η Ξωτικό λέει:

    Επειδή μας ξέρω εμάς τους έλληνες γονείς, δεν φαντάζεστε πόσο χάρηκα (άνοιξε η καρδιά μου!) όταν πριν 3-4 χρόνια ανέβαινα με καταρρακτώδη βροχή στον Υμηττό, και είδα έναν μπαμπά με το γιό του να περπατάνε και να παίζουν έξω (μιλάμε για κατακλυσμό) και να γελάνε! Σταμάτησα και τους χάζευα. Μετά από λίγο μπήκαν μέσα στο αυτοκίνητο και κάτι ήπιαν από ένα θερμός. Τους ζήλεψα, γιατί εγώ δεν είχα φέρει τα δικά μου παιδιά μαζί…

  6. Ο/Η mamakoukouvagia λέει:

    Πραγματικά, πόσες όμορφες και μοναδικές στιγμές χάνουμε από τη μανία μας να κάνουμε το «σωστό», να «θέσουμε όρια » στα παιδιά μας για να «μη μας πάρουν τον αέρα», μα δείχνουμε ότι είμαστε οι γονείς και εμείς βάζουμε τους κανόνες, και τόσες άλλες σοβαροφανείς μεγαλύστικες αηδίες… Όχι πως δεν είναι σημαντικά όλα αυτά, αλλά νομίζω ότι παρασυρόμαστε λίγο παραπάνω τις περισσότερες φορές και είμαστε περισσότερο αυστηροί και λιγότερο αυθόρμητοι από όσο θα έπρεπε!
    Μακάρι να θυμόμαστε πιο συχνά αυτή την υπέροχη ιστορία για να μεγαλώσουμε ευτυχισμένα παιδιά!!!

    • Ο/Η newagemama λέει:

      Μου θύμισες κάτι ωραίο που είπε κάποτε ο Μαρκ Τουέν : «Χρειάζομαι πάνω από τρεις εβδομάδες για να ετοιμάσω μια αυθόρμητη ομιλία». Αυτή είναι και η σχέση η δική μου με τον αυθορμητισμό. Ευτυχώς με σώζουν κάπως τα παιδιά!

  7. Ο/Η Ρεβεκκα λέει:

    Μακαρι να μπορουσαμε να ειμαστε πιο χαλαρες,αλλα ο χρονος ειναι τοσο περιορισμενος καμια φορα κ δεν σκεφτομαστε τις αναγκες των παιδιων μας.Πολυ ομορφο το κειμενο.

  8. Ο/Η Τελευταίος λέει:

    Ακριβώς τα ίδια λόγια μου είπε τις προάλλες ο μεγάλος μου γιος. «Μπαμπά είσαι τρελός, αλλά ωραίος τρελός. Και σ’ αγαπάω…». Κι αυτό γιατί έκανα δήθεν πως μου έπεφτε το φαγητό από το πιρούνι λίγο πριν φτάσει στο στόμα μου. Αυτός κι ο ανιψιός μου είχαν πεθάνει στα γέλια…

    • Ο/Η newagemama λέει:

      Aυτές οι στιγμές …καθημερινής τρέλας μάς δένουν πολύ με όλα τα παιδιά. Και είναι αυτές που θυμούνται πιο πολύ τελικά! Οσο για τον χαρακτηρισμό, είναι αληθινό παράσημο για κάθε γονιό, εύγε!

  9. Παράθεμα: Περπατήστε στη βροχή! | thekids.gr

Θέλεις να σχολιάσεις;

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s