Θα είμαι δίπλα σου

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 18 Μαρτίου, 2012 από Νewagemama
Μια ανάρτηση αφιερωμένη στους φίλους κάθε λογής: Τους φίλους τους παιδικούς, που μαζί μοιραστήκαμε τις πρώτες εμπειρίες λύπης και χαράς, τους φίλους τους περαστικούς, που συνυπάρξαμε με αγάπη μέχρι να μας χωρίσουν οι διαφορετικοί δρόμοι της ζωής, τους φίλους τους σταθερούς, που είναι πάντα «εκεί» ό,τι κι αν συμβαίνει, τους φίλους τους δικτυακούς, που μας συνδέουν κοινές ανησυχίες κι ενδιαφέροντα, και τους φίλους τους γραφείου,  τους αγαπημένους συναδέλφους κυρίως της τελευταίας πενταετίας,  αυτούς που ίσως χαθούν  όταν οι αλλαγές – που είναι ήδη προ των πυλών – περάσουν σαν οδοστρωτήρας από  το χώρο εργασίας μας:
 
Δεν µπορώ να σου δώσω λύσεις,
για όλα τα προβλήµατα της ζωής,
ούτε έχω απαντήσεις
στις αµφιβολίες ή τους φόβους σου,
αλλά µπορώ να σε ακούσω
και να τα µοιραστώ µαζί σου.
Δεν µπορώ ν’ αλλάξω
το παρελθόν σου ούτε το µέλλον σου.
Αλλά όταν µε χρειάζεσαι
θα ‘µαι δίπλα σου.
Δεν µπορώ ν’ αποτρέψω
να µη σκοντάψεις.
Μόνο µπορώ να σου προσφέρω το χέρι µου,
για να κρατηθείς
και να µη πέσεις.
Οι χαρές σου.
Οι θρίαµβοί σου
κι οι επιτυχίες σου
δεν είναι δικά µου.
Αλλά χαίροµαι ειλικρινά
να σε βλέπω ευτυχισµένο.
Δεν κρίνω τις αποφάσεις
που παίρνεις στη ζωή.
Περιορίζοµαι στο να σε στηρίζω,
να σε παροτρύνω
και να σε βοηθώ όταν µου το ζητάς.
Δεν µπορώ να σου χαράζω όρια
που µέσα τους οφείλεις να κινείσαι,
αλλά σου προσφέρω αυτό το χώρο,
τον απαραίτητο για ν’’ αναπτυχθείς.
Δεν µπορώ να αποτρέψω τον πόνο σου
όταν κάποια λύπη σου σχίζει την καρδιά,
αλλά µπορώ να κλάψω µαζί σου
και να µαζέψω τα κοµµάτια,
για να τη φτιάξω από την αρχή.
Δεν µπορώ να σου πω ποιος είσαι
ούτε ποιος θα όφειλες να είσαι.
Μονάχα µπορώ να σ’ αγαπώ όπως είσαι
και να ‘µαι φίλος σου.
Αυτές τις ηµέρες σκέφτηκα
τους φίλους και τις φίλες µου.
Δεν ήσουν ψηλά ούτε χαµηλά ούτε στη µέση.
Δεν ήσουν στην αρχή
ούτε στο τέλος της λίστας.
Δεν ήσουν το νούµερο ένα
ούτε το τελικό,
ούτε διεκδικώ να ‘µαι πρώτος,
δεύτερος ή ο τρίτος στη δική σου.
Φτάνει που µε θες για φίλο.
Ευχαριστώ που ‘µαι αυτό.

Πηγή: Xόρχε Λουίς Μπόρχες, »Ποίημα στους φίλους”, ελεύθερη μετάφραση από τον Ηρακλή Κ.

Δες ακόμη: Φίλες για πάντα, Ιερή φιλία

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Ζωή εδώ, Της καρδιάς | Ετικετοποιημένο , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 6 Σχόλια

Δέκα τρόποι για να κάνεις έκπληξη στα παιδιά σου

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 15 Μαρτίου, 2012 από Νewagemama

Τα παιδιά λατρεύουν τις εκπλήξεις. Λατρεύουν επίσης να είναι το επίκεντρο της προσοχής και της αγάπης των γονιών τους! Γιατί να μην τους προσφέρουμε λοιπόν, με απλούς έξυπνους τρόπους, τη χαρά των εκπλήξεων, παραμερίζοντας για λίγο την προσήλωσή μας στο «πρόγραμμα της ημέρας», στο «σωστό είναι…» και στα δεκάδες καθημερινά και συχνά εκνευριστικά «πρέπει»;

Φωτό του Tetsumo, flickr.

Η ιδέα γι΄αυτή την ανάρτηση ξεκίνησε από εδώ και στη συνέχεια εμπλουτίστηκε. Ορίστε μερικοί ωραίοι τρόποι για να εκπλήξετε ευχάριστα τα παιδιά σας:

1. Περιποιηθείτε «πριγκηπικά» τα δωμάτιά τους: Κάποια στιγμή που τα παιδιά λείπουν ή είναι απασχολημένα σε άλλο χώρο του σπιτιού, τρυπώστε στα δωμάτιά τους και  βάλτε λουλούδια στα ανθοδοχεία, καραμελίτσες στα σεντόνια, αρωματίστε το χώρο, αφήστε  ένα καινούργιο περιοδικό ή κολλήστε στον τοίχο ένα φωσφοριζέ στίκερ που θα τα ξαφνιάσει!

2. Σερβίρετε για φαγητό κάτι διαφορετικό απ΄αυτό που περιμένουν: Αν  έχει στρωθεί το τραπέζι και όλοι νομίζουν πως θα φάνε γιουβαρλάκια, εσείς εμφανιστείτε με μπουγάτσα ή τούρτα παγωτό! Οι ζητωκραυγές  θα πέσουν βροχή! Και γιατί να μην κάνετε πικ νικ στο πάτωμα του καθιστικού, στον κήπο ή στο μπαλκόνι;

3. Μεταμφιεστείτε κι ας μην είναι Απόκριες! Πριν μπείτε στο σπίτι γυρίζοντας από τη δουλειά, φορέστε ένα αστείο καπέλο, ένα ψεύτικο μουστάκι, ένα λαμέ γιλέκο, κάτι τέλος πάντων που θα κάνει τα παιδιά να σκάσουν στα γέλια μόλις σας δουν. Δείξτε τους στην πράξη ότι ναι, η οικογενειακή ζωή έχει πλάκα κι ότι το χιούμορ είναι τρόπος ζωής!

4. Φτιάξτε μια μεγάλη «αφίσα αγάπης» για κάθε παιδί και κρεμάστε την σε περίοπτο σημείο: Κολλήστε και καρφιτσώστε εκεί φωτογραφίες του σε διάφορες ηλικίες, ζωγραφιές, ενθαρρυντικά λόγια, θετικές δηλώσεις, αγαπημένα μικροαντικείμενα, κάρτες με μέρη που το εντυπωσίασαν κοκ. Εννοείται πως δεν θα τους πείτε τίποτα και θα τη δουν κρεμασμένη όταν την ολοκληρώσετε για να είναι έκπληξη.

5. Μια φορά στις τόσες, παραβιάστε τους κανόνες: Καλή η ρουτίνα και το πρόγραμμα γιατί δημιουργεί στα παιδιά ένα αίσθημα ασφάλειας, υπάρχει όμως στη ζωή και η ανάγκη της περιπέτειας! Πάρτε τα μια μέρα από το σχολείο δυο ώρες νωρίτερα με κάποια δικαιολογία (χωρίς να το  γνωρίζουν από το πρωί), μπείτε στο αυτοκίνητο και πάτε για παιχνίδι και πικ νικ στην πιο κοντινή παραλία.

Φωτό του Lars Plougmann, flickr

Φωτό του Lars Plougmann, flickr

6. Αφήστε τους σημειωματάκια με αστεία σχόλια, φατσούλες και χαζά αυτοκολλητάκια μέσα στη σχολική τους τσάντα, στην κασετίνα τους, μέσα στα βιβλία τους, μαζί με το κολατσιό τους, σαν μια όμορφη υπενθύμιση αγάπης και χαράς. Θα ξετρελαθούν.

7. Γιορτάστε μαζί τους μια απίθανη γιορτή (εμείς γιορτάζουμε κατά καιρούς τα γενέθλια της Θαθούλας, της πιο παλιάς από τα χιλιάδες αρκούδια που υπάρχουν στο σπίτι μας). Της φτιάχνουμε τουρτίτσα με κεράκια κανονικά, της τραγουδάμε το «happy birthday thathoula”, φουσκώνουμε και καμιά πανηνταριά μπαλόνια κοκ. Τα κορίτσια το ευχαριστιούνται απίστευτα.

8. Μοιραστείτε μαζί τους πολύτιμες αναμνήσεις από την προσωπική σας ιστορία: Σχεδιάστε μια βραδιά που θα τους διηγηθείτε ιστορίες και στιγμιότυπα από τα παιδικά σας χρόνια. Πώς ήταν το παιδικό σας δωμάτιο και το σπίτι όπου μεγαλώσατε, τι θυμάστε από την Πρώτη Δημοτικού, πώς λέγανε τους αγαπημένους δασκάλους…Κι ακόμα: πώς γνωρίστηκαν η μαμά και ο μπαμπάς, πότε συναντήθηκαν, πότε αντιληφθήκατε την εγκυμοσύνη…Τα παιδιά ακούν αχόρταγα αυτά τα «αληθινά παραμύθια», που δυναμώνουν κι άλλο τους δεσμούς αγάπης και αληθινής οικειότητας μέσα στην οικογένεια.

9. Δημιουργήστε «γκαλερί» με τα έργα τους. Σίγουρα κρατάτε πολλές από τις ζωγραφιές και τις κατασκευές που τα παιδιά σας έχουν κάνει κατά καιρούς. Βάλτε τα σε κορνιζούλες, αναδείξτε τα, παρουσιάστε τα και διακοσμείστε το σπίτι και το γραφείο σας μ΄αυτά. Δεν υπάρχει πιο χαρούμενη διακόσμηση που να   τροφοδοτεί κιόλας άμεσα την αυτοεκτίμηση των παιδιών μας.

10. Ανατρέψτε δημιουργικά για ένα Σαββατοκύριακο το στυλ του σπιτιού σύμφωνα με τα γούστα των παιδιών. Δεν χρειάζεται να ξοδευτεί ούτε ένα ευρώ. Μετακινήστε έπιπλα, βγάλτε από τα συρτάρια πράγματα που δεν έχετε χρησιμοποιήσει (τα παιδιά μου με έχουν ρωτήσει ήδη χίλιες φορές γιατί δεν στρώνω ένα φούξια τραπεζομάντηλο που μου είχαν κάνει δώρο στη Συρία, η αλήθεια είναι ότι φοβάμαι μήπως  καταστραφεί), κρεμάστε τα παιχνίδια τους από το ταβάνι…Αφήστε τα να πάρουν πρωτοβουλίες και μην είστε όλο «μη» και «μη»…Εξάλλου, υπάρχει μεγαλύτερο κέρδος από τα όλόφωτα, αστραφτερά από χαρά και ικανοποίηση, παιδικά πρόσωπα;

Περιμένω κι από σας ιδέες για να εμπλουτίσω τη λίστα εκπλήξεων. Οι δέκα τρόποι μού φαίνονται ήδη πολύ, μα πολύ λίγοι…Να βρούμε κι άλλους, οι γονείς της νέας εποχής γίνονται όλο και πιο ευρηματικοί!

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Μαμαδίστικα, Της καρδιάς | Ετικετοποιημένο , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 13 Σχόλια

Το αλφάβητο της αγάπης

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 11 Μαρτίου, 2012 από Νewagemama

Ενας  οδηγός για να θυμόμαστε σε κάθε δύσκολη στιγμή ποιο είναι το πιο ισχυρό φάρμακο για τον πόνο, τη μοναξιά και τη στέρηση. Μια ανάρτηση εμπνευσμένη από τον  «γκουρού της αγάπης» Λεό Μπουσκάλια, με χαρακτηριστικές «στιγμές» από το πλούσιο συγγραφικό του έργο, που είναι αφιερωμένο στην επιστήμη των ανθρωπίνων σχέσεων.

Aφιέρωσε χρόνο και ενέργεια στις σχέσεις σου. Οι ανθεκτικές σχέσεις δημιουργούνται, δεν προκύπτουν τυχαία.

Βρες ξανά την επαφή με την τρέλα που υπάρχει μέσα σου. Η τρέλα αυτή, σε συνδυασμό με μια ισχυρή δόση στοργής, παρέχει τα εχέγγυα ότι η σχέση σου δεν θα κατρακυλήσει ποτέ στην πλήξη!

Γράψε όλους τους λόγους που σε κάνουν ν΄αγαπάς κάθε πρόσωπο που είναι σημαντικό για σένα. Οταν τα πράγματα αγριέψουν, βγάλε τον κατάλογο και ξαναδιάβασέ τον. Λύνει τα προβλήματα πολύ γρήγορα.

Διώξε την υπερηφάνεια. Συνήθως είναι εσφαλμένη, δημιουργεί φραγμούς και εμποδίζει τη γνήσια οικειότητα και το δέσιμο σε μια σχέση.

Εγκατάλειψε την ανάγκη για έλεγχο. Οι σχέσεις δεν είναι αθλητικά γεγονότα. Κανείς δεν κερδίζει τον αγώνα μόνος.

Ζήσε με ευγνωμοσύνη! Σαν να ήσουν μόνος, και οι άλλοι είναι τα δώρα που σου προσφέρονται για να πλουτίσεις και να διευρύνεις τη ζωή σου.

Ηρεμα και συνειδητά πάρε την απόφαση να πάψεις να σκέφτεσαι με τους όρους του παντοτινού και του αιώνιου. Σκέψου με τους όρους του «τώρα» και το παντοτινό θα φροντίσει μόνο του για τον εαυτό του.

Θυμήσου ότι δεν χρειάζεται να κάνεις δικές σου  τις δυσκολίες των άλλων. Αν ταυτίζεσαι με τους ανθρώπους που αγαπάς και τα προβλήματά  τους, η λύση τους γίνεται δυο φορές πιο πολύπλοκη.

Ικανοποίησε την ανάγκη των αγαπημένων και του ίδιου σου του εαυτού για προσωπικό χρόνο και χώρο. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να περνάει κάθε ελεύθερη στιγμή του μ΄εκείνους που αγαπά.

Κράτα  το παιδί μέσα σου ζωντανό και παιχνιδιάρικο! Eίναι ο πιο σίγουρος δρόμος για να απολαμβάνεις τη ζωή.

Λύσε τα δεσμά που σε κρατούν προσκολλημένο στις πληγές του παρελθόντος. Μέσα από τις εμπειρίες γίνε πιο προσεκτικός, συμπονετικός  κι ευαίσθητος, όχι πιο σκληρός κι απόμακρος.

Μη φοβάσαι τις διαφωνίες και τους καβγάδες. Οι μόνοι που δεν καβγαδίζουν είναι οι αδιάφοροι και οι νεκροί. Οταν τελειώσει ο καυγάς, ξέχασέ τον.

Να καλλιεργείς τον ενθουσιασμό και την ευχαρίστηση σε κάθε σχέση. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη φιλοφρόνηση από τα χαρούμενα και φωτεινά πρόσωπα που σε υποδέχονται όταν περνάς το κατώφλι μιας πόρτας.

Ξεκαθάρισε πως η αγάπη είναι αδιαπραγμάτευτη και ποτέ μην υποχρεώνεις κάποιον να κάνει οτιδήποτε «στο όνομα της αγάπης».

Οδήγησε τις σχέσεις και τον ίδιο σου τον εαυτό μακριά από το δρόμο της ενοχής. Τελικά δεν είμαστε τόσο κακοί όσο νομίζουμε!

Προσπάθησε να βλέπεις τους ανθρώπους σαν καλούς και όμορφους, ακόμα κι αν κάνουν ό,τι μπορούν για να μη δώσουν αυτή την εντύπωση.

Ρώτα τον εαυτό σου στο ξεκίνημα μιας σχέσης: «Μήπως σχεδιάζω να αλλάξω το πρόσωπό αυτό; « Αν η απάντησή είναι «ναι»,  άφησε το πρόσωπο αυτό ήσυχο. Θα ζήσει πολύ καλύτερα χωρίς εσένα. Κι εσύ επίσης.

Σεβάσου τις σχέσεις του άλλου προσώπου, πέρα από σένα. Αν είναι σημαντικές για το πρόσωπο που αγαπάς, τότε να είναι σημαντικές και για σένα.

Τόλμησε να κάνεις κάτι που θα προτιμούσες να αποφύγεις, μόνο και μόνο για να κάνεις πιο ευτυχισμένο ένα αγαπημένο πρόσωπο. Οταν ξεφεύγεις από το «εγώ δεν…», το  «εμείς» γίνεται πιο δυνατό.

Υιοθέτησε την ευελιξία, την ελαστικότητα, την κατανόηση και τη ζεστασιά ως τρόπο σκέψης για να λύνεις τα προβλήματα που προκύπτουν. Μάθε να λυγίζεις, είναι προτιμότερο από το να τσακίζεις.

Φρόντισε να παραμείνεις ολόκληρος ως άτομο, πέρα από τη σχέση, μολονότι είσαι το μισό μέρος της σχέσης.

Χρησιμοποίησε τα προβλήματα σαν μικρά θαύματα που μπορούν να σου φέρουν γνώση και αλλαγή.

Ψάξε να βρεις, όσο γεμάτη κι απαιτητική κι αν είναι η μέρα σου, λίγο χρόνο για να  επικοινωνήσεις εγκάρδια και χαλαρά με το σύντροφό σου. Ετσι δεν θα καταλήξετε  ποτέ δυο ξένοι.

Ωρίμασε μέσα από τις σχέσεις σου, αναγνωρίζοντας ότι – στην πορεία του χρόνου – όσα πιο πολλά μαθαίνουμε για την επίλυση προβλημάτων στις ανθρώπινες σχέσεις, τόσο πιο ικανοί γινόμαστε ν΄αγαπάμε ο ένας τον άλλο…

Πηγές: Από τα βιβλία του Λεό Μπουσκάλια: Να ζεις, ν΄αγαπάς, να μαθαίνεις, Προσωπικότητα και ολοκλήρωση, Γεννημένοι για την αγάπη, Ν΄αγαπάμε ο ένας τον άλλο, Λεωφορείο 9 για τον παράδεισο, Επειδή είμαι άνθρωπος. Ολα κυκλοφορούν στην ελληνική γλώσσα από τις εκδόσεις Γλάρος.

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Ζωή εδώ, Κοινή λογική, Μαμαδίστικα, Της καρδιάς | Ετικετοποιημένο , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 8 Σχόλια

Η επανάσταση των μωρών

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 6 Μαρτίου, 2012 από Νewagemama

Ξεδιάλεγα φωτογραφίες χθες το βράδυ και έπιασα κουβέντα με τις αναμνήσεις μου. Βλέποντας στιγμιότυπα από την εποχή που τα κορίτσια ήταν ακόμη μωρά, με κατέκλυσε μια γλυκιά νοσταλγία, με μια υποψία μελαγχολίας. Ενιωσα πως μου’χει  λείψει  εκείνη η απόλυτα μωρουδιακή αθωότητα,  το συναρπαστικό  ξεκίνημα της περιπέτειας που λέγεται «νέα ζωή»… Κάθε κούραση και δυσκολία της φάσης εκείνης έχει χαθεί στη λήθη για πάντα. Κράτησα μόνο τις αισθήσεις, τα σαρωτικά συναισθήματα  και το αναπάντεχο της «πρώτης φοράς». Δε λέω έχει χαρές η μητρότητα, αλλά ποιος γονιός δεν εύχεται να μπορούσε να κρατήσει για λίγο ακόμα ο μπεμπέ μικρόκοσμος;

Ποιος μπορεί ν΄αντισταθεί σ΄αυτό το γέλιο;

Ποιος μπορεί ν΄αντισταθεί σ΄αυτό το γέλιο;

Δυο χρόνια, τα δυο πρώτα…Μια στιγμή στην ιστορία του ανθρώπου, μια φευγαλέα θύμηση στην ιστορία του ατόμου. Οι γονείς μόλις που προφταίνουν να χαρούν που γνώρισαν το μωρό τους, κι αυτό έχει γίνει κιόλας ένα μεγάλο παιδί. Κι οι γονείς κοιτάζουν με νοσταλγία τις φωτογραφίες που πήραν βιαστικά, για να έχουν για λίγες στιγμές την ψευδαίσθηση πως νίκησαν το χρόνο.

Ζώντας στο παρόν δεν πρέπει να χάνουμε στιγμή. Ποτέ δεν μπορεί κανείς να αναβάλλει το μωρό του για αύριο. Οι γονείς, οι πατεράδες κυρίως, που παιζουν τους πολυάσχολους, το καταλαβαίνουν συχνά πολύ αργά. Κάθε μέρα της ζωής ενός μωρού είναι μια μαγεία. Η ζωή μαζί τους μπορεί να είναι ένα κουραστικό καθήκον για όσους φυλακίζονται στην καθημερινότητα. Αλλά για όσους μπορούν, όσους θέλουν να ανακαλύψουν το θησαυρό, είναι μια χαρά που διαρκώς ανανεώνεται.

Τα μωρά είναι η τύχη μας. Είναι το μέλλον μας. Η δροσιά μας. Μας κρατάνε μακριά από την απελπισία και μας γλυκαίνουν την ψυχή. Για δείτε το, ένα μωρό ποδοπατάει τις συνήθειές μας και καγχάζει με τα μαστορέματά μας. Εμείς, που σπαταλάμε τόση σκέψη στα φαινόμενα, έχουμε ανάγκη απ΄αυτό, το ασυμβίβαστο. Καταργεί τη ρουτίνα μας. Μας κάνει πλουσιότερους. Τσαλακώνει τα ταγιέρ Σανέλ και κάνει πιπί στο παντελόνι των υφηγητών της ψυχολογίας. Βλέπει τα λουλούδια με το βλέμμα του Ρενουάρ και μια παλιά πίπα με τα μάτια του Μαγκρίτ. Μπορούμε να το συναντήσουμε χωρίς να κλείσουμε ραντεβού. Μπορούμε να ερωτευτούμε δυο μωρά ταυτόχρονα. Μας δίνει την εμπιστοσύνη και τη φιλία του, χωρίς όρους και χωρίς προσχήματα. Είναι ό,τι υπήρξαμε κάποτε. Είναι ό,τι δεν θα ξαναγίνουμε ποτέ. Είναι διαφορετικό από μας, αλλά και τόσο όμοιό μας.

Τα μωρά είναι η δροσιά μας, ο θησαυρός μας!

Τα μωρά είναι η δροσιά μας, ο θησαυρός μας!

Η Μαρία Μοντεσσόρι έχει περιγράψει μια σκηνή με ένα παιδάκι που σηκώνεται απ΄ το κρεβάτι του πολύ νωρίς το πρωί, τουρτουρίζοντας, και με την καρδιά λιγάκι σφιγμένη από το φόβο για το σκοτάδι, που πάει και ξυπνάει τους γονείς του κι αυτοί το μαλώνουν. «Μα δε σε ξύπνησα, μόνο σε άγγιξα. Ηθελα μόνο να σε φιλήσω…» λέει το παιδάκι.

«Οι γονείς καμιά φορά κοιμούνται και στη ζωή» συνεχίζει η Μοντεσσόρι. «Εχουν δηλαδή την τάση να μένουν στατικοί μπροστά σε όλα τα πράγματα. Είναι απαραίτητο ένα καινούργιο πλάσμα να τους ταρακουνήσει και να τους στηρίξει με μια φρέσκια και ζωηρή ενεργητικότητα, που δεν υπάρχει πια μέσα τους. Χρειάζεται ένα καινούργιο πλάσμα που λειτουργεί διαφορετικά και  έρχεται κάθε πρωί λέγοντας: «Υπάρχει μια άλλη ζωή, που την έχεις ξεχάσει. Μάθε να ζεις καλύτερα». Κι αν ο μεγάλος δεν ξυπνήσει, σιγά – σιγά ένα σκληρό κέλυφος θα τον καλύψει και θα τον κάνει αναίσθητο.

Πηγή αποσπάσματος:  Ντομινίκ Σιμονέ, Αχ, αυτά τα μωρά, πόσα ξέρουν!,  εκδόσεις Θυμάρι.

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Μαμαδίστικα | Ετικετοποιημένο , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 7 Σχόλια

Πώς να μιλάμε στα κορίτσια μας

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 2 Μαρτίου, 2012 από Νewagemama

Με τόσες κοριτσομάνες εδώ γύρω είπα να αφιερώσω μια ανάρτηση στις κουβεντούλες που λέγονται ανάμεσα στις μαμάδες και τις θυγατέρες (οι μαμάδες με αγόρια μπορείτε να αξιοποιήσετε ό,τι ταιριάζει και στα δύο φύλα)! Αφορμή ήταν η επίσκεψη μιας φίλης, που μου έκανε δύο ενδιαφέρουσες  «παρατηρήσεις» για τον τρόπο που μιλάω στα κορίτσια μέσα στην καθημερινότητα.

Από τον Enokson, flickr

Μου επισήμανε λοιπόν κάτι που έχω  κατά νου, αλλά συχνά το ξεχνάω: πέφτω εύκολα στην παγίδα του «ροζ ελέφαντα» (αν σου πουν «μην σκέφτεσαι έναν ροζ ελέφαντα» τι θα κάνεις αυτόματα; Θα εστιάσεις τη σκέψη σου σ΄έναν ροζ ελέφαντα,  αυτό  που υποτίθεται θέλεις να αποφύγεις). Ετσι κι εγώ, τι κι αν γράφω και ξαναγράφω για την αξία των θετικών δηλώσεων, όταν κουραστώ καταφεύγω στην εύκολη λύση του «μη»: μην καθυστερείς, μη χαζεύεις, μην πετάς τα παιχνίδια στο πάτωμα, μη μιλάς έτσι στην αδελφή σου… Περιττό να πω ποιο είναι το αποτέλεσμα: το σπίτι γεμίζει με ροζ ελέφαντες και δε χωράμε πια!

Η κατάσταση αυτή έχει και μια ακόμα βλαβερή παρενέργεια για τον ίδιο το γονιό: τον ωθεί να βλέπει τα παιδιά του σαν μεγάλους και να έχει μη ρεαλιστικές προσδοκίες απ΄αυτά. Με τη σειρά τους τα παιδιά νιώθουν ανεπαρκή αφού δεν καταφέρνουν να ανταποκριθούν στις «προδιαγραφές» της οικογένειας.

Mια κοριτσο-νεραϊδούλα της Josephine Wall

Η φίλη μου πολύ έξυπνα μου είπε ακόμα να ενισχύω την αυτοπεποίθηση των κοριτσιών για τον τρόπο που σκέφτονται και ενεργούν, καθώς  και την ικανότητά τους να πετυχαίνουν πράγματα, χωρίς να  δίνω ιδιαίτερη έμφαση στην εμφάνιση και στο ντύσιμο. Τα νέα κορίτσια δέχονται από τα μήντια μεγάλη πίεση στο  να «είναι όμορφες για να είναι αποδεκτές». Αντί λοιπόν να ενισχύουμε αυτή την επιρροή μπορούμε να τονώσουμε πλευρές της προσωπικότητάς τους που συνδέονται με τα ουσιαστικά τους ενδιαφέροντα και χαρίσματα, την κοινωνικότητα και την ανεξαρτησία τους.

Γι’ αυτό έφτιαξα μια λίστα με όμορφα λόγια που αξιοποιώ συνειδητά με την πρώτη ευκαιρία στην επικοινωνία με τις κόρες μου. Πάρτε ιδέες κι εσείς και χρησιμοποιήστε την κατά βούληση. Οσοι γονείς έχετε αγοράκια, κάντε τις απαραίτητες μετατροπές:

1. Νιώθω τόσο τυχερή/χαρούμενη/ευτυχισμένη  που είσαι κόρη μου!
2. Είμαι περήφανη για σένα.
3. Είσαι ένα αστέρι που λάμπει.
4. Με βοήθησες πολύ όταν… Σ΄ευχαριστώ!
5. Παίζετε τόσο ωραία με την αδελφή σου/τη φίλη σου…
6. Σ΄αγαπάμε κάθε μέρα και πιο πολύ.
7. Το μάθημά σου είναι πράγματι δύσκολο. Είμαι περήφανη που βάζεις τα δυνατά σου κι επιμένεις για το καλύτερο.
8. Εχεις κοφτερό μυαλό.
9. Κοίτα να δεις! Ντύθηκες τόσο ωραία μόνη σου.
10. Εσύ κι εγώ περνάμε τέλεια μαζί!
11. Χάρη σε σένα και στην αδελφή σου/αδελφό σου είμαστε μια ευτυχισμένη οικογένεια.
12. Γίνεσαι όλο και πιο επιδέξια όταν φτιάχνεις….
13. Κάθε φορά που συζητάμε μου δίνεις πολύ ωραίες ιδέες.
14. Είναι σπουδαίο που καταφέρνεις να συγκεντρωθείς στο μάθημά σου.
15. Είσαι η αγάπη της ζωής μου!
16. Είσαι θαρραλέα και δυνατή!
17. Είσαι ο θησαυρός μου!
18. Χορεύεις πολύ ωραία. Θα μου μάθεις κι εμένα;
19. Σου έχω εμπιστοσύνη.
20. Οταν νιώθω λυπημένη και μόνο που σε βλέπω μου φτιάχνει  τη διάθεση!
21. Μ΄αρέσει πολύ να σε βλέπω να τα πας τόσο καλά με την αδελφή σου.
22. Μ΄αρέσει να σε βλέπω να φτιάχνεις τόσο ωραίο το δωμάτιό σου.
23. Ναι, μπορείς!
24. Κάθε μέρα γίνεσαι όλο και καλύτερη στο…
25. Ελα αγκαλίτσα, είσαι η νεραϊδούλα μου!
26. Πιστεύω σε σένα.
27. Εχεις μεγάλη καρδιά και σπουδαίο μυαλό!
28. Μπορείς να τα καταφέρεις, θα είμαι δίπλα σου.
29. Σ΄αγαπώ ό,τι κι αν κάνεις.
30. Κάθε μαμά θα ήθελε να έχει ένα παιδί σαν και σένα!

Νεραϊδένιο έργο της Julie Fain

Δεν νιώθετε μια γλύκα στην καρδιά μόνο και μόνο που τα διαβάζετε; Φαντάζεστε τι ωραία θα ήταν να τα ακούγατε από τους γονείς σας  σε τακτική βάση; Εμπρός λοιπόν, να τονώσουμε τα παιδιά μας με όμορφα υποστηρικτικά και ενθαρρυντικά λόγια που θα συνοδεύουν αντίστοιχες πράξεις!

Φυσικά το θέμα αυτό μ΄έχει απασχολήσει πολλές φορές κι έχω ξαναγράψει, έχω ξαναπροσπαθήσει κι έχω… ξαναξεχάσει. Οι παλιές συμπεριφορές έρχονται στην επιφάνεια σχεδόν αυτόματα όταν καταβληθώ από κούραση ή δυσκολία. Γι΄αυτό ώρα για επανάληψη:

Δέκα φράσεις που χρειάζεται να λέμε καθημερινά στα παιδιά: Εκφράσεις αγάπης και τρυφερότητας για άμεση και διαρκή χρήση, για μικρούς και μεγάλους!

Ο δεκάλογος των «μη» από τα παιδιά στους γονείς: Ενας δεκάλογος που μας βάζει στη θέση μας. Τι θα μας έλεγαν τα παιδιά μας αν είχαν τη δυνατότητα να απαγορεύσουν συμπεριφορές που τα μειώνουν και τα υποτιμούν στο όνομα της αγάπης;

Το πραγματικό στοίχημα: Πρακτικοί τρόποι για να επικεντρωθούμε σ΄έναν πιο θετικό τρόπο σκέψης μέσα σε μια καθημερινότητα που ισοπεδώνει.

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Ζωή εδώ, Μαμαδίστικα | Ετικετοποιημένο , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 21 Σχόλια

Πολύτιμες αναμνήσεις από τα παιδικά χρόνια

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 27 Φεβρουαρίου, 2012 από Νewagemama

«Η ευτυχία απάνω στη γης είναι κομμένη στο μπόι του ανθρώπου. Δεν είναι σπάνιο πουλί να το κυνηγούμε πότε στον ουρανό, πότε στο μυαλό μας. Η ευτυχία είναι ένα κατοικίδιο πουλί στην αυλή μας» – Νίκος Καζαντζάκης

Διαβάζοντας το παρακάτω απόσπασμα  αναλογίστηκα πόσο πολύτιμες και καθοριστικές είναι για τη ζωή κάθε παιδιού οι «μικρές» κι «ασήμαντες» στιγμές της καθημερινότητας μαζί με τη μάνα και τον πατέρα, αυτές που περνούν χαλαρά κι αβίαστα χωρίς «σκοπό» και «στόχο». Είναι οι στιγμές που σημαδεύουν την προσωπική μας αιωνιότητα, που μας επιτρέπουν να συνυπάρχουμε και να ξεδιπλωθούμε, να αγαπήσουμε και ν΄αγαπηθούμε, έτσι απλά γι΄αυτό που είμαστε… Σας καλώ να απολαύσετε το υπέροχο αυτό κείμενο και να αφεθείτε κι εσείς στη μαγεία των στιγμών, που περιγράφει από την παιδική του ηλικία ο μεγάλος  δημιουργός:

"Mάνα και γιός" από τον shutterbuggs, flickr

Οι ώρες που περνούσα με τη μητέρα μου ήταν γεμάτες μυστήριο΄ καθόμασταν ο ένας αντίκρα στον άλλο, εκείνη σε καρέκλα πλάι στο παράθυρο, εγώ στο σκαμνάκι μου, κι ένιωθα, μέσα στη σιωπή, το στήθος μου να γεμίζει και να χορταίνει, σαν να ΄ταν ο αγέρας ανάμεσά μας γάλα και βύζαινα.

Από πάνω μας ήταν η γαζία, κι όταν ήταν ανθισμένη, η αυλή μοσχομύριζε. Αγαπούσα πολύ τα ευωδάτα κίτρινα λουλούδια της, τα’ βαζε η μητέρα μου στις κασέλες και τα σώρουχά μας, όλη μου η παιδική ηλικία μύριζε γαζία.

Μιλούσαμε, πολλές ήσυχες κουβέντες, πότε η μητέρα μού δηγόταν για τον πατέρα της, για το χωριό που γεννήθηκε, και πότε εγώ της στορούσα τους βίους των αγίων που είχα διαβάσει, και ξόμπλιαζα τη ζωή τους με τη φαντασία μου΄ δε μ΄ έφταναν τα μαρτύριά τους, έβαζα κι από δικού μου, ωσότου έπαιρναν τη μητέρα μου τα κλάματα, τη λυπόμουν, κάθιζα στα γόνατά της, της χάϊδευα τα μαλλιά και την παρηγορούσα:
-Μπήκαν στον Παράδεισο, μητέρα, μη στεναχωριέσαι, σεριανίζουν κάτω από ανθισμένα δέντρα, κουβεντιάζουν με τους αγγέλους και ξέχασαν τα βάσανά τους. Και κάθε Κυριακή βάζουν χρυσά ρούχα, κόκκινα κασκέτα με φούντες και πάνε να κάνουν βίζιτα στο Θεό.
Κι η μητέρα σφούγγιζε τα δάκρυά της, με κοίταζε σα να μου έλεγε: «Αλήθεια λες;» και χαμογελούσε.

Και το καναρίνι, μέσα  από το κλουβί του, μας άκουγε, σήκωνε το λαιμό και κελαηδούσε μεθυσμένο, ευχαριστημένο, σα να ΄χε κατέβει από τον Παράδεισο, σα να΄χε αφήσει μια στιγμή τους αγίους κι ήρθε στη γης να καλοκαρδίσει τους ανθρώπους.

Η μητέρα μου, η γαζία, το καναρίνι, έχουν σμίξει αχώριστα, αθάνατα μέσα στο μυαλό μου΄ δεν μπορώ πια να μυρίσω γαζία, ν΄ακούσω καναρίνι, χωρίς ν΄ανέβει από το μνήμα της – από το σπλάχνο μου – η μητέρα μου και να σμίξει με τη μυρωδιά τούτη και με το κελάηδημα του καναρινιού.

Πηγή: Νίκος Καζαντζάκης, Αναφορά στον Γκρέκο, εκδόσεις  Ελ. Καζαντζάκη.

Διαβάστε εδώ  μια συνέντευξη που έδωσε ο Καζαντζάκης το 1957 και στην οποία μιλά για την ευτυχία που βιώνει μέσα από την αποδοχή και την πνευματικότητα, και δείτε οπωσδήποτε εδώ ένα σπάνιο βίντεο (με ελληνικούς υπότιτλους)  από συνέντευξή του στη γαλλική τηλεόραση στις 22 Μαίου 1957, λίγους μήνες πριν πεθάνει.

–

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Μαμαδίστικα, Της καρδιάς | Ετικετοποιημένο , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 σχόλιο

Δέκα σκληρές αλήθειες για όλες τις εποχές

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 24 Φεβρουαρίου, 2012 από Νewagemama

«Η αλήθεια είναι απλή κι ο λόγος της ακόμα πιο απλός» – Ευρυπίδης

Η κρίση φέρνει στην επιφάνεια τις πιο δύσκολες, απαιτητικές και πληγωμένες πτυχές της ανθρώπινης φύσης. Μύθοι και στερεότυπα ετών καταρρέουν κι έρχονται στο προσκήνιο καταστάσεις πρωτόγνωρες για πολλούς από μας.

Μέσα σ΄όλα αυτά που ζούμε, ξέρετε τι είναι αυτό που μου κάνει την πιο μεγάλη εντύπωση; Το πόσο δύσκολο είναι να αποδεχτούμε και να διαχειριστούμε τη ματαίωση και την αλλαγή. Γι΄ αυτό μου κάνει καλό να θυμάμαι, να προσπαθώ να «χωνέψω» και να μοιράζομαι  με τα παιδιά μου τις σοφές κουβέντες του παππού, που –  έχοντας διανύσει διά πυρός και σιδήρου σχεδόν έναν αιώνα ζωής –  μας γείωνε λέγοντάς μας ξανά και ξανά, με τον τρόπο του, τα εξής:

"Το δέντρο της αιωνιότητας" από τον guyjasper, flickr

1. Κανείς δεν σου υποσχέθηκε πως η ζωή είναι εύκολη: Οι προκλήσεις, οι αλλαγές και οι ανατροπές παραμονεύουν σε κάθε βήμα. Τα ροζ βασίλεια και τα «ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα» υπάρχουν μόνο στις σελίδες των παραμυθιών και στις εκπομπές του λαϊφστάϊλ.

2. Οι αποτυχίες είναι μέρος της ζωής: Οσο νωρίτερα το αποδεχτείς τόσο το καλύτερο. Το λάθος είναι ζωτικό τμήμα σε κάθε διαδικασία μάθησης, γι΄αυτό μην  το φοβάσαι  και μην το δραματοποιείς! Αντιμετώπισε καλύτερα τις  αποτυχίες σαν τα σκαλοπάτια που οδηγούν στην επιτυχία.

3. Πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα σε συμπαθούν: Αν επιδιώκεις να τους κρατάς όλους ευχαριστημένους, το πιο πιθανό είναι να ισοπεδώσεις τον εαυτό σου και τις αξίες σου. Βάλε σκοπό να ακολουθείς αυτό που προστάζει η καρδιά σου και  μην  ασχολείσαι πια με τη  γνώμη των άλλων.

4. Ο,τι έγινε έγινε, το παρελθόν δεν αλλάζει: Δεν μπορείς να γυρίσεις το χρόνο πίσω και να κάνεις μια καινούργια αρχή, μπορείς όμως να δημιουργήσεις ένα καινούργιο τέλος, τροποποιώντας την ερμηνεία και την προσέγγισή σου για ό,τι συνέβη.

5. Πάντα θα υπάρχουν καταστάσεις πέρα από τον έλεγχό σου: Το να δημιουργείς σενάρια και να προσπαθείς να ασκείς έλεγχο σε όλα τα πιθανά ενδεχόμενα είναι όχι μόνο αδύνατον, αλλά και απίστευτα ψυχοφθόρο. Οσο δύσκολο κι αν είναι, πάρε την απόφαση να παραδοθείς με εμπιστοσύνη στη ροή της ζωής και να καλλιεργήσεις την πεποίθηση πως πάντα κάτι καλό θα βγει μέσα από την αβεβαιότητα.

Aνθισμένη μανόλια από τον jdcow, flickr

6. Δεν θα παίρνεις πάντα αυτό που θέλεις: Πιθανόν όμως να παίρνεις αυτό που χρειάζεσαι, αν είσαι διατεθειμένος να δεις το αληθινό κέρδος πίσω απ΄ό,τι συμβαίνει. Εντάξει, η ματαίωση πονάει, αλλά το να μένεις προσκολλημένος σε ό,τι έχασες είναι από ένα σημείο και μετά επιλογή.

7. Η συλλογή πληροφοριών δεν είναι αληθινή γνώση: Στην εποχή μας ζούμε σ΄ έναν ωκεανό πληροφοριών που εναλλάσσονται καταιγιστικά. Η επένδυση στη Γνώση είναι η αληθινή Αξία, όχι η επιφανειακή παράθεση φημών, απόψεων και πληροφοριών αμφιβόλου προέλευσης και αξιοπιστίας.

8. Ο,τι σπείρεις θα θερίσεις: Δεν γίνεται η ζωή σου να ανθίσει όταν εσύ γκρινιάζεις, παραπονιέσαι, διαβάλλεις, αποφεύγεις τη δουλειά και πετάς το μπαλάκι των ευθυνών στους άλλους. Διάγραψε από τη ζωή σου αυτές τις συμπεριφορές και στη θέση τους βάλε τη γνώση, τη σκληρή δουλειά, τη δημιουργικότητα, το μεράκι, την ακεραιότητα, την υπευθυνότητα, την ενσυναίσθηση. Σκέψου πως τα παιδιά σου θα χτίσουν τη ζωή τους σύμφωνα με τις αξίες και το «μοντέλο» που εσύ εκπροσωπείς και σήκωσε τα μανίκια, γιατί σίγουρα θέλεις – αν μη τι άλλο – να τα δεις μαχητές της ζωής και όχι μεμψίμοιρα πλάσματα που παραπονιούνται γιατί ο κόσμος δεν γυρίζει γύρω από τις ανάγκες τους.

9. Ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να σε κάνει ευτυχισμένο είσαι εσύ ο ίδιος: Όλα ξεκινούν από τη σχέση που έχεις με τον εαυτό σου. Αν εσύ ο ίδιος τον υποτιμάς και τον λοιδωρείς, ό,τι κι αν σου προσφέρουν οι άνθρωποι γύρω σου δεν θα μπορέσει ποτέ να καλύψει το κενό αγάπης και αποδοχής που λαχταράς.

10. Ποτέ δε θα νιώθεις 100% «έτοιμος» για να διεκδικήσεις ό,τι επιθυμείς: Όταν η ευκαιρία που ποθείς βρεθεί μπροστά σου μην περιμένεις να νιώσεις άνετα για να προχωρήσεις. Εξ ορισμού τα όνειρά μας κατοικοεδρεύουν έξω από τη ζώνη της άνεσής μας!

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Ζωή εδώ, Κοινή λογική | Ετικετοποιημένο , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 13 Σχόλια

Θετικές δηλώσεις για παιδιά

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 21 Φεβρουαρίου, 2012 από Νewagemama

Αν οι θετικές δηλώσεις είναι ένα ισχυρό εργαλείο για να κάνουμε εμείς, οι «μεγάλοι», τη ζωή μας καλύτερη, φανταστείτε πόση δύναμη έχουν στα παιδιά. Ο νους των παιδιών είναι σαν το εύφορο έδαφος, έτοιμο να φιλοξενήσει τους σπόρους σκέψης που θα δώσουν νέες πεποιθήσεις, αντιλήψεις και συμπεριφορές για τον εαυτό τους και τον κόσμο.

"Iπτάμενο παιδί", φωτογραφία του iconinho, flickr

Τα παιδιά συντονίζονται πολύ πιο εύκολα με τον θετικό τρόπο σκέψης γιατί κρατούν ακόμα μέσα τους ζωντανή την επαφή με την εσωτερική τους δύναμη, την πηγή της δημιουργίας, της αγάπης και της αθωότητας. Ας τα βοηθήσουμε, λοιπόν, να «φυτέψουν» σπόρους σκέψεις που θα τα οδηγήσουν σε περισσότερη αυτοπεποίθηση, υψηλότερη αυτοεκτίμηση, θάρρος και σεβασμό για τον εαυτό τους και τους άλλους!

Βασικές αρχές

1. Οι σκέψεις που κάνουμε για τον εαυτό μας και τους άλλους επηρεάζουν τη ζωή (και το μέλλον μας). Δεν πρόκειται για μεταφυσική, αλλά για κοινή λογική. Για παράδειγμα, ένα παιδί που αναμασά τη σκέψη «κανείς δεν μ΄ αγαπάει, κανείς δεν θέλει να παίξει μαζί μου», είναι εύκολο να νιώσει απομονωμένο, να εισπράξει απόρριψη και να μην πλησιάζει άλλα παιδιά που θα μπορούσαν να γίνουν φίλοι του. Αντιθέτως, ένα παιδί που καλλιεργεί την πεποίθηση πως είναι αξιαγάπητο γίνεται πιο κοινωνικό, συνδέεται πιο εύκολα με τους άλλους και δεν αποθαρρύνεται από αρνητικές συμπεριφορές. Φαίνεται απλοϊκό αλλά λειτουργεί.

 

«Superhero» από τον JimJamAATC, flickr

 2. Οι δηλώσεις γίνονται πάντα σε χρόνο ενεστώτα, σαν να συμβαίνει ήδη το επιθυμητό γεγονός. «Κάθε μέρα γίνομαι όλο και πιο καλός στα Μαθηματικά» και  όχι «θα γίνω καλός…».

3. Χρησιμοποιούμε θετικές λέξεις και έννοιες. «Είμαι θαρραλέα» και όχι «δεν φοβάμαι».

4. Το «μαγικό ραβδί» που κάνει μια δήλωση πραγματικά αποτελεσματική είναι η φόρτιση με το  όμορφο συναίσθημα που προκαλεί: Η δήλωση «πιστεύω σε μένα και στις ικανότητές μου!» ενεργοποιεί στο παιδί το συναίσθημα περηφάνειας για τον εαυτό του και τα επιτεύγματά του και αυτό ακριβώς εδραιώνει ακόμη περισσότερο την αυτοπεποίθησή του.

5. Για τα παιδιά οι θετικές δηλώσεις μπορούν να είναι ένα διασκεδαστικό, νέο παιχνίδι. Στην αρχή τις επαναλαμβάνουμε μαζί τους, τα αφήνουμε να διαλέξουν όποια τα αγγίζει περισσότερο, τα παροτρύνουμε να τη γράφουν, να την τραγουδούν, να τη λένε δυνατά, από μέσα τους πριν κοιμηθούν το βράδυ, μπροστά στον καθρέφτη όταν ντύνονται ή πλένονται κοκ.

Θετικές δηλώσεις

1. Είμαι αξιαγάπητος -η!

2. Εχω γύρω μου ανθρώπους που μ΄ αγαπάνε

3. Κάνω εύκολα φίλους και παίζω μαζί τους υπέροχα!

4. Η μέρα μου είναι γεμάτη χαρά

5. Φροντίζω τον εαυτό μου με αγάπη.

6. Είμαι έξυπνος! Mαθαίνω κάθε μέρα κάτι καινούργιο!

7. Moυ αρέσει ο εαυτός μου!

8. Κάθε μέρα γίνομαι όλο και πιο επιμελής.

9. Μαθαίνω από τα λάθη μου και συνεχίζω.

10. Εχω καταπληκτική φαντασία!

11. Μ΄ αρέσει να μαθαίνω καινούργια πράγματα.

12. Εχω υπέροχες ιδέες!

13. Μαθαίνω εύκολα να ……

14. Μπορώ να τα καταφέρω!

15. Νιώθω ευγνωμοσύνη για ό,τι έχω.

16. Εκφράζω με ευκολία τις ιδέες και τις σκέψεις μου.

17. Νοιάζομαι για τους άλλους και τα συναισθήματά τους.

18. Διαλέγω την αγάπη!

19. Φέρνω καθημερινά ομορφιά και αγάπη στη ζωή μου.

20. Μου αξίζει το καλύτερο!

 Mε αφορμή τα παιδιά είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να αφεθούμε κι εμείς στην ομορφιά των θετικών δηλώσεων. Ετσι θα τους δώσουμε και ένα ζωντανό μήνυμα αισιοδοξίας και εμπιστοσύνης στον εαυτό τους και τη ζωή.

Δες ακόμη: Θετικές δηλώσεις για μανούλες (και όχι μόνο)

 Πηγές: 1. Louise Hay & Kristina Tracy I think I am (Hay House, 2008), 2. Louise Hay, You can heal your life (Hay House, 1984, rev. 1987 & 2004), 3. Louise Hay, I can do it. How to use affirmations to change your life (Hay House, 2004)

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Κοινή λογική, Μαμαδίστικα | Ετικετοποιημένο , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 3 Σχόλια

Μπαμπάς και κόρη στα γυρίσματα της ζωής

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 18 Φεβρουαρίου, 2012 από Νewagemama

«Η Αγάπη, μόνο, βαστάζει όλα τα φορτία» – Μελλισάνθη

Mια δικτυακή φίλη έχασε πρόσφατα τον μπαμπά της κι ανέβασε στο Facebook το ποίημα «Στη μνήμη του πατέρα μου», κι έτσι ξαναθυμήθηκα τη χαμηλόφωνη διακριτική φωνή της ποιήτριας Μελλισάνθης. Με αγκάλιασε  μια γλυκιά νοσταλγία διαβάζοντάς το, για τον όμορφο τρόπο που περιγράφει την τρυφερότητα, την εμπιστοσύνη και την αφοσίωση που τρέφει το μικρό κορίτσι προς το πρόσωπο του μπαμπά…

Μου ξέφυγε όμως κι ένας αναστεναγμός για τα γυρίσματα της ζωής, που εναλλάσσουν τους ρόλους και τις ιδιότητες, προσφέροντάς μας την ευκαιρία να περάσουμε στην απέναντι όχθη, και να σταθούμε απέναντι στον πατέρα και στη μάνα προστατευτικά και υποστηρικτικά, σαν να είναι πια εκείνοι τα παιδιά μας κι εμείς οι γονείς τους…

"Θέλω να κρατάω το χέρι σου" από τον Matt Mc Gee, flickr

Oταν κοιτάζω τα παιδάκια κάθε μέρα
στους δρόμους, το πρωί, με του σχολείου την τσάντα
φτωχοντυμένη μια μικρούλα βλέπω πάντα,
με την παλιά της σάκκα, δίπλα στον πατέρα.

Απ’ το χεράκι με στοργή τηνε κρατάει –
τόσο κ’ οι δυο είναι ευτυχισμένοι, καθώς πάνε…
Με πόση αθώα σοβαρότητα μιλάνε!
Το κοριτσάκι ολοένα τον ρωτάει,

και κείνος, σοβαρά, της λέει, της διηγάται…
(Πόσο σοφός είν’ ο πατέρας! Πόσα ξέρει!
Πόσην ασφάλεια νιώθει στο μεγάλο χέρι!
Τίποτε, αν το κρατεί, στον κόσμο δε φοβάται!..)

Ξάφνου, του λέει εκείνο: « – Σαν θα μεγαλώσω…»
« – Τότε εγώ πια ένας φτωχός γεράκος θα’μαι…
Δε  θα μπορώ  στα χέρια μου να σε σηκώσω,
και  θα μου λες: ακούμπα πάνω μου να πάμε…

Σαν θα ‘ρχονται για να  σε παίρνουν έξω οι  ξένοι,
μόνος στη  σκοτεινή γωνίτσα μου θα μένω…»
« – Εγώ στην άμαξά μου πάντα θα σε παίρνω!»
λέει, έτοιμη η  μικρή να  κλάψει, κ’ επιμένει…

Νιώθει μια τέτοια ανυπομονησία, σκάει,
θέλει μεγάλη, τώρα, γρήγορα να γίνει,
αν εἰναι δυνατόν την ώρα αμέσως κείνη,
για να  του δείξει πόσο θα τον αγαπάει!..

Κι όπως θερμά τον σφίγγει το λιγνό χεράκι
ο κουρασμένος νιώθει τόση εμπιστοσύνη!..
(Εγινε εκείνος τώρα το μικρό παιδάκι,
και ο  προστατευτικός πατέρας είναι εκείνη…)

Διαβάστε εδώ κι εδώ  μερικά από τα όμορφα ποιήματα της Μελισσάνθης κι εδώ μια εξομολόγησή της για το τι την οδήγησε στην ποίηση.

Δες ακόμη: Ενας μπαμπάς γράφει ποίημα για την κόρη του

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Ζωή εδώ, Μαμαδίστικα | Ετικετοποιημένο , , , , , , , , , , , , , , , , , | 4 Σχόλια

Το ισχυρό πνεύμα των παιδιών μας

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 15 Φεβρουαρίου, 2012 από Νewagemama

Από τη στιγμή της γέννησής τους τα μωρά είναι δυνατά, διαισθητικά όντα. Ερχονται στο φυσικό κόσμο και ξοδεύουν τα πρώτα τους χρόνια μαθαίνοντας να ζουν σε ένα σώμα. Η μορφή τους είναι νεότερη και λιγότερο έμπειρη από τη δική μας, αλλά το πνεύμα τους είναι εξίσου ισχυρό και ανεπτυγμένο με το δικό μας. Στην πραγματικότητα, τα  παιδιά  είναι πιο ανεπτυγμένα πνευματικά από μας,  ώστε να μπορούμε να μάθουμε απ΄ αυτά.

"Spirit of flight", από την Josephine Wall

Τα παιδιά μας έρχονται στον κόσμο συνειδητοποιημένα. Ξέρουν ποια είναι και τι ήρθαν να κάνουν εδώ. Ισως,  σε κάποιο επίπεδο συνειδητότητας, γονείς και παιδιά  έχουμε κάνει μια «συμφωνία»: Ως γονείς «συμφωνήσαμε» να υποστηρίξουμε τα παιδιά μας να αναπτύξουν τη μορφή τους (μυαλό, σώμα, προσωπικότητα), και να λειτουργούν στον κόσμο. Από την πλευρά τους τα παιδιά -έχοντας ακόμα ζωντανή  τη συνειδητή επαφή  με το πνεύμα τους- «συμφώνησαν» να μας βοηθήσουν να συντονιστούμε και να συνδεθούμε εκ νεου με το διαισθητικό, αυθεντικό μας εαυτό.

"Λατρεία" από την cap001, flickr

Οραματισμός

Κάθισε άνετα, χαλάρωσε και κλείσε τα μάτια σου. Πάρε μερικές βαθιές αναπνοές  και μετέφερε τη συνειδητότητά σου σε ένα βαθύ και ήσυχο σημείο μέσα σου. Οραματίσου ότι το παιδί σου στέκεται μπροστά σου. Κοίτα το στα μάτια και νιώσε την ισχυρή οντότητα που υπάρχει μέσα του. Βίωσε με ολη σου την καρδιά  αυτή την εμπειρία και δέξου όποιο συναίσθημα, όποια ιδέα, όποια αίσθηση ή εντύπωση έρθει για το ποιο στ΄ αλήθεια είναι το παιδί σου.  Μίλησε του πηγαία και αυθόρμητα για το σεβασμό και την εκτίμηση που τρέφεις  γι΄ αυτό. Στη συνέχεια,  φαντάσου το παιδί σου να σου ανταποδίδει με το τρόπο του το σεβασμό και την εκτίμηση που νιώθει για σένα.

Αν έχεις περισσότερα από ένα παιδιά, επανάλαβε τη διαδικασία με το καθένα χωριστά. Ο οραματισμός αυτός είναι πολύ αποτελεσματικός για το άνοιγμα της αγάπης και της επικοινωνίας, ανάμεσα σε σένα και τα παιδιά σου, είτε  είναι  μωρά είτε ενήλικες.

Πηγή: Shakti Gawain & Laurel King Living in the light, a guide to personal and planetary transformation (New World Library, 1986). Στα ελληνικά: Κάνε τη ζωή σου να λάμψει, εκδόσεις Success Dynamics, 1996

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Μαμαδίστικα | Ετικετοποιημένο , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 6 Σχόλια